YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/15420
KARAR NO : 2015/4051
KARAR TARİHİ : 24.03.2015

ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/11/2012 gün ve 2011/256-2012/218 sayılı kararı onayan Daire’nin 13/05/2014 gün ve 2013/3066-2014/9167 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı …’den olan alacağına istinaden giriştiği icra takibinin itiraz üzerine durduğunu, itirazın iptali davası sonucu borçlu itirazının kaldırıldığını, icra takibine devam edildiğini, ancak şirketin herhangi bir mal varlığına rastlanmaması nedeniyle 25.11.2010 tarihinde borç ödemeden aciz vesikası alınarak dosyanın kapatıldığını, borçlu dava dışı …. tarafından 05.12.2007 tarihinde yaptırılan mali müşavirlik inceleme raporunda, o tarihte şirkette toplam 2.836.779,69 TL mal varlığı ile araç bulunduğunun tespit edildiğini,2008 yılı başlarında neredeyse 1.000.000 TL aktifi olan şirketin davacı tarafından borçlu aleyhine dava açılmasından sonra kötü idare edildiğini, içinin boşaltıldığını ve kasten zarara sokulduğunu, araçların elden çıkarıldığını, davacının alacağının ödenmediğini, İİK’nın 179, 345/a ve TTK’nın 324. maddesi uyarınca yönetim kurulu üyeleri davalıların iflas bildirimi yapma yükümlülüğünü yerine getirmediğini, bütün bu işlemlerden yönetim kurulu üyeleri ve denetçilerin sorumluluklarının bulunduğunu, TTK’nın 309 ve 342. maddeleri uyarınca 336. maddesi gereği sorumlu olduklarını ileri sürerek, davacının aciz vesikasında belirtilen 866.784,16 TL alacağının faizde tekerrür olmamak kaydıyla 358.421,46 USD ana para alacağının temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, davanın usul ve esas yönünden reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 24/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.