YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/29185
KARAR NO : 2016/13551
KARAR TARİHİ : 07.06.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
…’nin temyiz itirazının sanık sıfatıyla olduğu anlaşıldığından temyiz incelemesi hakkında verilen mahkumiyet hükümleri ile sınırlı olarak yapılmıştır.
1) Sanık … hakkında müşteki ……kasten yaralama suçu nedeniyle verilen mahkumiyet hükmünün yapılan temyiz incelemesinde:
a)Sanık …’nun soruşturma ve kovuşturma aşamalarında alınan ve değişmeyen istikrarlı savunmalarında suçu inkar etmesi, müşteki … hakkında düzenlenen 14/01/2012 tarihli adli raporda darp cebir izinin bulunmadığının belirtilmesi ve tanıkların bu konuda görgüye dayalı bir bilgilerinin bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın üzerine atılı suçtan beraati yerine, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve yasal delil temin edilmeden ve bu deliller gerekçeli kararda açıklanıp tartışılmadan yalnızca müştekiye ait soyut beyan üzerine sanığın yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre de;
b)….Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 25.06.2012 tarih ve 2012/169 numaralı iddianamesinin anlatım kısmında sanık …’nun müşteki ….’e yönelik kasten yaralama eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı anlatılmasına rağmen 5271 sayılı CMK’nin 226.maddesine aykırı olacak şekilde sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 35.maddesinin uygulanmaması ihtimaline binaen ek savunma hakkı tanınmadan ve gerekçe gösterilmeden eylemin tamamlandığı belirtilip yazılı şekilde hüküm kurulması,
c)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2)Sanık … hakkında müşteki …..’yı kasten yaralama ve müşteki …’a yönelik hakaret suçları nedeniyle verilen mahkumiyet hükümlerinin yapılan temyiz incelemesinde:
a)Müşteki ….nın yaralanması hakkında düzenlenen …..Hastanesi’ne ait 14.01.2012 tarihli raporda nazal kemikte fraktür hattı mevcut olduğunun bildirilmesi karşısında müştekide meydana gelen kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisini gösterir adli rapor aldırıldıktan sonra sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1-3-e, 87/3 maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
b)Sanık …’in müşteki …..yı kasten yaralaması eyleminde, olayın başlangıç ve gelişimi üzerinde durulup ,her iki aile bireylerinin katıldığı ve yaralandığı olayda, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin tespitine çalışılarak sonucuna göre,Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238-367 sayılı kararı da dikkate alınarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
c)Müşteki …’un aşamalarda alınan ifadelerinde, sanık …’in kendisine yönelik hakaret ettiğine dair bir iddiada bulunmadığı gibi, sanık …’in suçlamaları inkar ettiği ve 14/01/2012 günlü olay, yakalama ve üst arama tutanağında müşteki …. ‘in hakaret etmesi üzerine, sanık …’in de aynı sözlerle müşteki …..’e karşılık verdiğinin belirtilmesi dikkate alınarak, müşteki ,sanık ve tanık polis memurlarından bu hususların sorulup açıklattırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun, 5237 sayılı TCK’nin 129.maddesi hükümleri dikkate alınarak, tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
d)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca aynı yasanın 326/son maddesi gözetilmek suretiyle BOZULMASINA, 07.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.