Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2015/3963 E. 2016/4517 K. 18.05.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/3963
KARAR NO : 2016/4517
KARAR TARİHİ : 18.05.2016

İNCELENEN KARARIN;
Mahkemesi :Ağır Ceza
Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar .. hakkında, TCK’nın 53 maddesinin 1. fıkrasının uygulanması sırasında, sadece kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından sınırlama getirilmesi yerine, altsoy dışındakileri de kapsayacak biçimde koşullu salıverilme tarihine kadar TCK’nın 53/1-c maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesi aynı maddenin (3) numaralı fıkrasına aykırı ise de; hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK’nın 53. maddesinin bazı hükümlerini iptal eden Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararı da dikkate alınarak bu hususların infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Sanık .. hakkında, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ,”28.05.2010″ tarihi yanı sıra ayrıca “30.06.2010” tarihinin gösterilmemesi, mahallinde düzeltilebilir eksiklik kabul edilmiş, anılan sanığın 28.05.2010 ve 30.06.2010 tarihlerinde uyuşturucu madde ticareti yaptığı mahkemece de dosya kapsamına uygun biçimde kabul edildiği halde bir suç işleme kararı icrası kapsamında değişik zamanlarda aynı suçu birden fazla işleyen sanık hakkında hükmolunan temel cezadan TCK’nın 43. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanıkların suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafileri ve sanık ..’in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 18.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.