YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/17689
KARAR NO : 2010/15925
KARAR TARİHİ : 04.10.2010

MAHKEMESİ :Kocaeli 1. Aile Mahkemesi
TARİHİ :4.6.2010 tarihli ek karar
NUMARASI :Esas no:2010/49 Karar no:2010/243

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm 4.6.2010 günlü ek karar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
1-Mahkemeler, Kanunda gösterilen istisnalar dışında kendi hükümlerini kendileri kaldıramazlar. İlk derece mahkemelerinin kararlarını bozup kaldırma yetkisi Yargıtaya aittir (Yargıtay Kanunu md.1,HUMK.md.428). Bu nedenle mahkemenin 4.6.2010 tarihli, tarafların boşanmalarına ilişkin kararın feragat nedeniyle ortadan kaldırılmasına yönelik ek kararının bozularak kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiştir.
2-Davacı 1.4.2010 tarihli dilekçesi ile hüküm kesinleşmeden, davadan feragat ettiğini bildirmiştir. Feragat kesin hükmün sonuçlarını doğurur (HUMK.md.95). Dosya temyiz incelemesi için Yargıtay’a geldiğine göre feragat konusunun incelenebilmesi mümkün hale gelmiştir. Gerçekleşen bu durum karşısında, hükmün feragat konusunda bir karar verilmek üzere bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda 1.bentte gösterilen nedenlerle yerel mahkemenin 4.6.2010 tarihli ek kararının bozularak kaldırılmasına, mahkemenin 17.3.2010 tarihli asıl kararının ise, yukarıda 2.bentte gösterilen nedenle davacının 01.04.2010 tarihli davadan feragat dilekçesi konusunda bir karar verilmek üzere BOZULMASINA, 1.bentteki bozma için oybirliği, 2.bentteki bozma için oyçokluğuyla karar verildi.04.10.2010(Pzt)
KARŞI OY YAZISI
Davacı, 1.4.2010 tarihli temyiz dilekçesiyle davadan feragat ettiğini bildirmiş, boşanma hükmünün bu sebeple bozulması istenmiştir. Davacının temyiz talebi, mahkemece “muhtıra tebliğine rağmen temyiz posta giderlerini yatırmadığından” bahisle 7.5.2010 tarihinde verilen ek kararla reddedilmiştir (HUMK.md.434/3 c.4, md.432/son). Temyiz isteğinin reddine dair bu karar, davacıya 10.5.2010 tarihinde tebliğ edilmiş, davacı bu kararı temyiz etmemiştir. Bu suretle, tarafların boşanmalarına dair olan karar kesinleşmiştir. Bu durum karşısında, artık “davadan feragat” beyanını ihtiva eden 1.4.2010 tarihli temyiz dilekçesinin incelenmesi ve 17.3.2010 tarihli boşanma kararının bozulması mümkün değildir. Bu sebeple değerli çoğunluğun yukarıda (2). bentteki bozma düşüncesine iştirak etmiyoruz.