YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/8363
KARAR NO : 2014/12170
KARAR TARİHİ : 10.11.2014
MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 18. Sulh Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 26/03/2013
NUMARASI : 2011/667-2013/231
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi tespit davasına dair karar, davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kira alacağının tahsiline yönelik başlatılan icra takibinden sonra açılan menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece,davanın kabulüne karar verilmiş, kötüniyet tazminatı talebi yönünden olumlu-olumsuz hüküm kurulmamıştır.Hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili davacının babasına ait işyerini kardeşi olan diğer davalı ile birlikte kullandıkları sırada müvekkili davacının bilgisi olmaksızın babasının anılan işyerini diğer kardeşine muvazaalı olarak devrettiğini, kardeşi davalının da bu devre istinaden aralarında yapılmış bir kira sözleşmesi varmışcasına davacı aleyhine aylık 800,00 TL’den 7 aylık kira bedeli talebine havi icra takibi başlattığını, halbuki davacı ile davalı arasında herhangi bir kira sözleşmesi olmadığı gibi müvekkili davacının babasına ait işyerinin muvazaalı olarak kardeşine devredilmiş olduğunu öğrendiğinde derhal işyerini boşalttığını, belirterek anılan takip nedeniyle müvekkili davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.Davalı vekili,davanın reddini savunmuştur. Mahkemece,davanın kabulüne karar verilmiştir.
1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı vekilinin kötüniyet tazminatına yönelik temyiz itirazlarına gelince; Davacı tarafından dava dilekçesinde, kötüniyet tazminatına karar verilmesi de talep edildiğine göre mahkemece kötüniyet tazminatı talebi hususunda olumlu-olumsuz bir hüküm kurulmaması doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda (2) No’lu bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 10/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.