YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/20912
KARAR NO : 2014/9910
KARAR TARİHİ : 14.05.2014

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Yağma
HÜKÜM : 1- Hırsızlık suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 35/1-2, 62/1, 53/1-2.maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ve hak yoksunluğu 2- İşyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 116/2, 62/1, 53/1-2.maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ve hak yoksunluğu 3- Mala zarar verme suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 151/1, 62/1, 53/1-2.maddeleri gereğince 3 ay 10 gün hapis cezası ve hak yoksunluğu
4- Görevliye direnme suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 265/1, 265/4, 62/1, 53/1-2.maddeleri 7 ay 15 gün hapis cezası ve hak yoksunluğu

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 13.Ceza Dairesinin 06.10.2011 tarihli görevsizlik kararı ile Daireye gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan hükümlü hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ve 25.07.2010 tarih ve 27652 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun, koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi ,
2- 5237 sayılı Yasada cezaların toplanmasına ilişkin bir düzenleme bulunmadığı, hükmolunan her bir cezanın diğerinden bağımsız olup varlıklarını ayrı ayrı koruduğu, ayrıca 5237 sayılı Yasa ile 765 sayılı Yasanın kendi içlerinde farklı infaz rejimlerine tabi olduğu da gözetilmeden, hükmolunan cezaların ayrı ayrı yerine getirilmesi yerine, toplama kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlü … savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasının “53 maddenin uygulanmasına” ilişkin bölümler ile, cezaların toplanmasına dair kısmın çıkarılarak, 53.maddeyle ilgili olarak yerlerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak hükümlünün 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin (a),(b),(c),(d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; (c) bendinde yazılı “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” cümlesi yazılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.