YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/1229
KARAR NO : 2017/2269
KARAR TARİHİ : 12.06.2017

(KANUN YARARINA BOZMA)

Suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma, yağma ve kasten yaralama suçlardan sanık …’nün mahkumiyetine dair İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/09/2011 tarihli ve 2010/267 esas, 2011/221 sayılı Kararının Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 02/12/2013 tarihli ve 2012/5822 esas, 2013/7155 sayılı ilamı ile onanmasını müteakip iş bu cezalarının infazı sırasında, Manisa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 17/11/2015 tarihli müddetnameye hükümlü tarafından yapılan itirazın reddine dair anılan Mahkemenin 29/03/2016 tarihli ve 2010/267 esas, 2011/221 sayılı ek Kararına yönelik itirazın, sanığın yağma ve kasten yaralama eylemlerini örgüt üyeliği kapsamında işlemesi nedeniyle bu suçlar yönünden de 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 58/9. maddesinin uygulanması gerekmesine rağmen bahse konu suçlardan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik aleyhe temyizin bulunmaması nedeniyle bu suçların infazı ile ilgili olarak mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanamayacağı gerekçesiyle kabulüne ilişkin İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/06/2016 tarihli ve 2016/356 değişik iş sayılı Kararı ile ilgili olarak;
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 107/4. maddesinde yer alan “Suç işlemek için örgüt kurmak veya yönetmek ya da örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenen suçtan dolayı mahkûmiyet halinde, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına mahkûm edilmiş olanlar otuzaltı yılını, müebbet hapis cezasına mahkûm edilmiş olanlar otuz yılını, süreli hapis cezasına mahkûm edilmiş olanlar cezalarının dörtte üçünü infaz kurumunda çektikleri takdirde, koşullu salıverilmeden yararlanabilirler.” şeklindeki düzenleme karşısında, hükümlünün İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/09/2011 tarihli ve 2010/267 esas, 2011/221 sayılı Kararına konu yağma ve kasten yaralama suçlarını örgüt kapsamında işlediği anlaşılmakla, hükümlü hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinin infazının 5275 sayılı Kanunun 107/4. maddesi gereğince yapılması gerektiği gözetilmeden, itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 09/04/2017 gün ve 94660652-105-35-14275-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/06/2016 tarihli ve 2016/356 değişik iş sayılı Kararının 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.