YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/7830
KARAR NO : 2014/19272
KARAR TARİHİ : 08.12.2014
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … (Kapatılan) 33. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/01/2014 tarih ve 2011/281-2014/17 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı …, müvekkilinin davalı şirket ile acentelik sözleşmesi düzenlediğini ve diğer davalıların da bu sözleşmeye kefil olduklarını, acentelik sözleşmesinin 21/01/2008 tarihinde karşılıklı feshedildiğini, ancak sözleşmenin yürürlükte olduğu tarihte 35 AE 6640 plakalı aracın neden olduğu trafik kazası sonucunda vefat eden şahıslara geriye dönük olarak manuel sigorta poliçesi düzenlemek kaydıyla davalının müvekkilini zarara uğrattığını ileri sürerek 14.420,23 TL’nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, davalılardan … ve …’ın kefaletlerinin hukuka uygun olmadığını, sorumluluklarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca kazanın olduğu tarih ve sözleşmenin feshi öncesi taraflar arasında acentelik ilişkisinin mevcut olduğu, davalı şirketin meydana gelen trafik kazasına karışan araca kaza sonrası bilahare geriye dönük olarak …sigorta poliçesi düzenlediği, ancak kaza tespit tutanağında söz konusu aracın …sigortasının bulunmadığının belirtilmesi nedeniyle kazada ölen kişilerin hak sahiplerine Güvence Hesabı tarafından ödenen bedellerin sonradan ortaya çıkan poliçe nedeniyle davacı şirketten Güvence Hesabı tarafından rücuen tahsil edildiği, bu sebeple davalı şirketin davacının zararına olarak yasa ve aralarındaki sözleşme hükümlerine aykırı davranış ile oluşan zarardan sorumlu bulunduğu, diğer davalıların ise davacı ile davalı şirket arasındaki Acentelik Sözleşmesine müşterek borçlu müteselsil kefil oldukları gerekçesiyle davanın kabulü ile 14.420,23 TL alacağın 9.163,76 TL’sinin ödeme tarihi olan 12.09.2008, 5.076,47 TL’sinin ödeme tarihi olan 18.09.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı … Acenteliği Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Davalılardan … ve …’nun temyiz itirazlarına gelince, adı geçen davalılara kefil sıfatıyla dava yöneltilmiş olup, acentelik sözleşmesinin imzalandığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan 818 sayılı BK’nun 484. maddesi uyarınca kefalet sözleşmesinin geçerli olabilmesi için yazılı olması ve kefilin sorumlu olacağı miktarın belirli olması zorunludur. Kefilin sorumluluğu, kefalet limitindeki miktar ile temerrüdünün hukuki sonuçları ile sınırlıdır. Somut uyuşmazlıkta da acentelik sözleşmesinde adı geçen davalıların sorumlu bulundukları limitler belirlenmediğinden kefalet sözleşmesinin geçerli olmadığının kabulü ile sonucuna göre karar vermek gerekirken bu davalılar yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, hükmün adı geçen davalılar yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı şirket vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle davalı … Acenteliği Ltd Şti hakkındaki hükmün ONANMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar … ve … vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın mümeyyiz davalılar yararına BOZULMASINA, alınmadığı anlaşılan 123,60 TL temyiz başvuru harcı ile 985,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı … Acenteliği Ltd. Şti.’nden alınmasına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davalılar … ve …’ya iadesine, 08/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.