Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2018/5432 E. 2018/11996 K. 29.05.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/5432
KARAR NO : 2018/11996
KARAR TARİHİ : 29.05.2018

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Taraf vekilleri tarafından verilen dilekçelerde Dairemizin 16.04.2018 tarih, 2015/16042 Esas ve 2018/8741 Karar sayılı bozma kararının maddi hataya dayalı olarak verildiği ileri sürülerek kararın ortadan kaldırılması talep edilmekle,
Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Yapılan değerlendirmede, dosya içeriğine ait olmayan bir başka dosyanın bozma ilamının temyiz incelemesi sırasında hatalı şekilde gözden kaçırılarak bu dosyanın kararı olarak Uyap kaydının yapıldığı anlaşılmakla yukarıda tarih ve numarası belirtilen ve maddi hataya dayanan BOZMA KARARININ ORTADAN KALDIRILARAK ve aşağıdaki şekilde karar vermek gerekmiştir:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin davalı işyerinde 06/06/2004-28/12/2013 tarihleri arasında depo vardiya sorumlusu olarak çalıştığını, son aldığı maaşın net 1.000,00 TL. olduğu, asgari ücret dışındaki ödemlerin elden yapıldığını, müvekkilinin iş akdinin haklı ve geçerli bir sebep olmaksızın davalı işveren tarafından feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatlarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının müvekkili işyeirinde 23/07/2004 tarihinde işe başladığını, son aldığını net maaşın 900,00 TL. olduğunu, davacının iş akdinin müvekkili şirket tarafından devamsızlık nedeniyle 4857 sayılı kanunun 35/II-g bendi gereğince 28/12/2013 tarihinde haklı nedenle ve bildirimsiz olarak feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
İş sözleşmesinin hak düşürücü süre içinde feshedilip feshedilmediği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Mahkemece ; “…İş akdinin kıdem tazminatını hak kazandırmayacak şekilde sona erdiğinin ispat külfeti davalı işveren üzerinde olup davalı tarafça davacının devamsızlığına ilişkin devamsızlık tutanakları sunulmuş ve tutanaklar, tutanak tanıkları ile doğrulanmıştır. Dosyaya sunulan devamsızlık tutanakları 02/12/2013, 07/12/2013 ve 18/12/2013 tarihlerine aittir. İş akdi ise 28/12/2013 tarihinde feshedilmiştir. 4857 sayılı İş Kanunu 26.maddesi uyarınca 24 ve 25. maddelerde gösterilen hallere dayanarak işçi veya işveren için tanınmış fesih yetkisi iki taraftan birinin bu çeşit davranışlarda bulunduğunun diğer tarafın öğrendiği günden başlayarak 6 günü geçtikten sonra kullanılamaz. Dava konusu olayda davacının için tutulan son devamsızlık tutanağının tarihi 18/12/2013 tarihi olup davalı işverenlikçe fesih 6 günlük süre geçtikten sonra 28/12/2013 tarihinde yapılmıştır. Her ne kadar devamsızlık tutanakları dosyaya sunulmuş ve tutanaklar tutanak tanıklarınca doğrulanmış ise de, devamsızlığa dayanarak süresinde yapılmayan fesih haklı fesih niteliğinde olmadığı..” gerekçesiyle davacının kıdem ve ihbar tazminatı istemlerinin kabulüne karar verilmiş ise de varılan sonuç hatalıdır.
Şöyle ki ;
İşverenin tüzel kişi olması durumunda altı işgünlük süre feshe yetkili merciin öğrendiği günden başlar. Bu konuda soruşturma yapılması, olayın disiplin kurulunca görüşülmesi süreyi başlatmaz. Nitekim davacının feshe konu eylemi de soruşturma konusu edilmiş, buna bağlı olarak 26/12/2013 tarihinde savunması istenmiş, 27/12/2013 tarihinde savunması alınarak iş akdinin 28/12/2013 tarihinde feshine karar verilmiştir. Bu durumda fesih süresindedir.
İşveren, davacının 1 ayda 3 gün olmak üzere 02/12/2013, 07/12/2013 ve 18/12/2013 tarihlerinde devamsızlık yaptığını ve buna bağlı olarak iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunduğundan mahkemece işverenin bu savunması değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerekirken iş akdinin hak düşürücü süre geçtikten sonra feshedildiği şeklinde yanılgılı değerlendirme ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 29/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.