YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/5148
KARAR NO : 2019/16254
KARAR TARİHİ : 23.10.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın adli sicil kaydında, Kadıköy(Kapatılan) 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 15/05/2009 tarih 2008/301 Esas 2009/118 Karar sayılı ilamı ile TCK’nın 157/1. maddesi uyarınca verilen hapis ve adli para cezasının 24/09/2009 tarihinde kesinleştiğinin belirtildiği, ancak UYAP üzerinde ve sanığın güncel adli sicil kaydında yapılan inceleme sonucunda bahsi geçen eylemle ilgili Yargıtay 15. Ceza Dairesi’nce yapılan temyiz incelemesi üzerine İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 10/09/2015 tarih, 2015/67 Esas 2015/230 Karar sayılı yargılaması ile yeniden hüküm kurulduğu ve TCK’nın 158/1-g maddesi uyarınca sanık hakkında verilen mahkumiyet kararının 26/04/2016 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; suç tarihi itibariyle sabıkası bulunmayan sanık hakkında TCK’nın 62, 51 ve CMK’nın 231. maddelerinin uygulanmama sebebi olarak gösterilen “sabıkalı oluşu” şeklindeki gerekçe yerinde değil ise de; sanık hakkında takdiri indirim, erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümleri değerlendirilirken, sanığın suçtan dolayı pişmanlığının görülmediği ve ileride bir daha suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmadığı şeklindeki gerekçelerle yazılı şekilde uygulama yapılmasında isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 23/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.