YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/9928
KARAR NO : 2018/4164
KARAR TARİHİ : 12.03.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanığın mağdur kardeşinin kendisine saldırması nedeniyle tartıştıklarını ve mağdura vurduğunu beyan ettiği, dosya kapsamına göre, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda taraflar arasında farklı beyanlar bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas – 367 Karar sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu ceza dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu hal sanık lehine değerlendirilerek, 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,
Kabule göre de;
2) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-a-e , 87/1-d maddeleri uyarınca tayin edilen hapis cezasının TCK’nin 87/1-son maddesi uyarınca 5 yıldan az olamayacağının gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini,
3) Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca aynı yasanın 326/son maddesi gereğince sonuç ceza açısından kazanılmış hak gözetilmek suretiyle BOZULMASINA, 12/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.