Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2012/8567 E. 2014/2701 K. 13.02.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/8567
KARAR NO : 2014/2701
KARAR TARİHİ : 13.02.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.
Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Somut olayda; Çay ilçesi … kasabasına yanında bir kaç kişi olduğu halde iki ayrı araçla gelen tanıklar …, …’den yonca tohumu alıp paralarını peşin vererek güven ortamı sağlayan ve kendini çevreye … olarak tanıtan sanığın, tanık … vasıtasıyla diyalog kurduğu katılan … ve onun da vasıtasıyla tanıştğı katılan …’dan yonca tohumu satın alması, aldıklarını tanık … işciliğinde orada bulunan kamyonete yükletmesi, henüz şikayetçilere paralarını ödemeden aralarında… adlı bir kişinin de bulunduğu diğer şahıslarla yüklü aracı göndermesi, katılanlardan … ile yemek yerlerken gelen telefondan bahsederek “… aradı, araç hava yapmış kalk tamirci bulalım… ” deyip onunla Çay’a gelmesi, katılanın tamirci aramak için kullandığı araçtan inmesini fırsat bilen sanığın uzaklaşması eylemlerinin “dolandırıcılık” suçlarını oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamalarında aşağıdaki bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Hapis cezaları alt sınırdan takdir ve tayin olunduğu halde aynı gerekçeye dayanılarak adli para cezasının belirlenmesine esas alınan temel gün birim sayısının asgari hadden uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1 no’lu paragrafında yer alan “30”, 2. paragrafındaki “25”, üçüncü paragrafında yazılı “25” ve “500” rakamlarının çıkartılarak yerlerine sırasıyla “5” ; “4” “4” ve “80” rakamları yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.