YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/28636
KARAR NO : 2014/35496
KARAR TARİHİ : 11.12.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık …’in temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,
II-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmamış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanık …’ün diğer sanıklar ile birlikte mağdurun kapı göbek kilidine zarar vererek eylemlerini gerçekleştirdikleri, mağdurun beyanına göre kapı kilidindeki zararın 200 TL kadar olduğunun bildirildiği, sanık hakkında mala zarar verme suçundan suçun işleniş biçimi, güttüğü amaç ile kastının ağırlığı dikkate alınarak temel ceza alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmiş ise de; benzer olaylardaki Dairemizin yerleşik uygulamasına göre sanığın işlediği mala zarar verme suçunun işleniş biçimi, güttüğü amaç ile kastının ağırlığının bir özellik arzetmediği gibi verilen kapıya verilen zararın aşırı olmadığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCK’nın 61. maddesi uyarınca altı sınırdan uzaklaşılması gerektirir nedenler somut bir şekilde açıklanarak temel ceza belirlenmesi gerekirken yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,
2-Mağdurun 01.11.2013 tarihli dilekçesi ve yargılamada alınan beyanına göre; soruşturma aşamasında mağdurun zararının sanık yakınları tarafından karşılandığının anlaşılması karşısında; mala zarar verme suçundan TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle kısmen isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK.un 325. maddesi uyarınca bozmadan temyiz talebi reddedilen sanık …’ın da yararlandırılmasına, 11.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.