Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2014/7207 E. 2014/13668 K. 03.12.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/7207
KARAR NO : 2014/13668
KARAR TARİHİ : 03.12.2014

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (3 kez), çocuğun basit cinsel istismarı (11 kez), yaralama (3 kez)
HÜKÜM : Sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine (2 kez), çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine (13 kez) mağdure …’e yönelik yaralama suçundan mahkûmiyetine, mağdurlar … ve….’ye yönelik yaralama suçlarından beraatine

Mahalli mahkemece verilen hükümlerin sanık müdafii tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 19.11.2014 Çarşamba saat 13:30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.
Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından …. hazır olduğu halde oturum açıldı.
Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekâletnameye dayanarak sanık … adına gelen Av. … huzura alınarak duruşmaya başlandı.
Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık … hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.
Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.
Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.
Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.
Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 03.12.2014 Çarşamba günü saat 13:30’a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.
Belli günde oturum açıldı. 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemelerde gözetilerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.
Mahkemece beyanlarının alındığı 27.06.2013 ve 21.08.2013 tarihlerinde 7 ve 8 yaşı içerisinde bulunan mağdurlar …, …, …, …. ve …’nin velilerinin kovuşturma evresinde sanıktan şikâyetçi olmadıklarını ve davaya katılmak istemediklerini, mağdure …’nin velisi olan babası ….’nın da şikayetçi olduğu ancak davaya katılmak istemediğini bildirmesi karşısında, bu mağdurlar yönünden hükümleri temyize hakkı bulunmayan mağdurlar vekillerinin vâki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanık müdafiin ve katılanlar …. ve … vekillerinin temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü:
Sanık hakkında mağdurlar …, …, …, …,…. ve …’e yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile mağdure …’e yönelik çocuğun basit cinsel istismarı ve yaralama suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin yapılan temyiz incelemesinde;
Sanık hakkında mağdurlar …, …., …, .., …ve ….’e yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan uygulama yapılırken TCK.nın 103/1, 103/3 ve 43. maddeleri gereğince belirlenen 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası üzerinden aynı Kanunun 62. madddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası yerine 4 yıl 7 ay 7 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanık hakkında mağdureler …. ve …’ e yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazları ile katılanlar …. ve … vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında uygulama yapılırken TCK.nın 103/1, 103/3 ve 43. maddeleri gereğince belirlenen 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası üzerinden aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası yerine 4 yıl 7 ay 7 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,
Kanuna aykırı, katılanlar ….. ve … vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin belirtilen nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarında yer alan ” 4 yıl 7 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin çıkarılarak, yerine ” 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Sanık hakkında mağdur … ve mağdure ….’a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 7/2. madde-fıkrasındaki “suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur” hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Sanık hakkında mağdurlar …, …, …. ve …’e yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
Dosya içeriğine göre, sanığın mağdurlar …, …, .. ve …’i yanaklarından öptüğü sabit ise de bu eylemlerin cinsel amaç içerdiğine ilişkin sanığın savunmasının aksine mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden sanığın bu mağdurlara yönelik atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
03.12.2014 tarihinde verilen işbu karar 03.12.2014 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından …. hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.