Yargıtay Kararı 7. Hukuk Dairesi 2014/3352 E. 2014/11708 K. 29.05.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/3352
KARAR NO : 2014/11708
KARAR TARİHİ : 29.05.2014

Mahkemesi :İş Mahkemesi
Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen 02/04/2013 tarihli karar ile 26/12/2013 tarihli ek kararın, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
I-Davalının mahkemenin 26/12/2013 günlü Ek kararına yönelik temyizi yönünden;
Dava, iş aktinden kaynaklanan ücret alacağına ilişkindir. Mahkemece davalı tarafın yokluğunda davanın kabulüne karar verilmiş; gerekçeli karar 12/11/2013 günü davalı vekiline tebliğ edilmiş; davalı vekili temyiz dilekçesini 19/11/2013 günü havale yaptırmış ancak temyiz başvuru harcı ile temyiz karar harcını 21/11/2013 günü yatırmıştır.
Mahkemece davalının temyiz harcını 8 günlük sürede yatırmadığından bahisle ek kararla temyiz talebinin süreden reddine karar verilmiş; davalı ek kararı süresinde temyiz etmiştir.
Dosya kapsamına göre davalı vekilinin asıl karara yönelik temyiz dilekçesi kararın tebliğinden itibaren 8 günlük temyiz süresi için de dosyaya sunulduğu, UYAP’ta tarandığı ve harcının bilahare yatırıldığı sabittir. Bu nedenle davalının asıl karara yönelik temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldığından mahkemenin 26/12/2013 günlü ek kararı bozularak ortadan kaldırılmalı ve işin esası incelenmelidir.
II-Davalının asıl karara yönelik temyiz itirazlarına gelince;
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı, göz doktoru olarak davalıya ait özel hastanede 07/05/2010 tarihinden 27/03/2012 tarihine kadar çalıştığı halde ücretlerinin taraflar arasındaki sözleşmelere uygun şekilde ödenmediğini iddia ederek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 200,000 TL’nin faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesinde, davacının ücretlerinin banka hesaplarına yatırıldığını bildirerek davanın reddini savunmuş; daha sonra 07/12/2012 günlü dilekçe ile davalı şirket hakkında … 2. Asliye Ticaret Mahkemesince 2011/59 Esas sayılı dosyada 27/11/2012 tarihinde “iflas kararı” verildiğinden taraf olma sıfatının iflas idaresine geçtiğini bildirmiştir.
Mahkemece, davacının fiilen davalı işyerinde 07/05/2010-04/04/2012 tarihleri arasında çalıştığının ve bilirkişi raporu esas alınarak 207.323,98 TL alacağı bulunduğunun sabit olduğu gerekçesiyle taleple bağlı kalınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda 07/05/2010-Mart 2012 (dahil) ücret alacağı hesaplanmış, dosyadaki 25/04/2011 tarihinden itibaren davacıya yapılan ücret ödemelerini gösteren hesap hareketleri gözetilerek ödenen miktar düşülerek bakiye ücret alacağı hesaplanmıştır. Ücret alacağı hesabı 07/05/2010 tarihinden itibaren yapıldığına ve davalının ücretlerin banka kanalı ile ödendiği savunması olduğuna göre davacının 07/05/2010-25/04/2011 tarihleri arasındaki ücretlerin yatırıldığı hesap ekstresi getirtilerek 07/05/2010 tarihinden itibaren yapılan ödemeliren mahsubu gerekirken anılan husus gözetilmeksizin verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkemenin 26/12/2013 tarihli ek kararının bozularak kaldırılmasına, temyiz olunan 02/04/2013 tarihli kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 29/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.