Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2016/1999 E. 2017/1384 K. 16.03.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/1999
KARAR NO : 2017/1384
KARAR TARİHİ : 16.03.2017

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Her iki sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet, sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi.
Sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın itirazı kabil kararlardan olup, temyiz yeteneğinin bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiin temyiz istemi aynı Kanunun 264. maddesi hükmüne göre itiraz kabul edilip gerekli karar merciince mahallinde verileceğinden, incelemenin sanıklar haklarında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve sanık … hakkında ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanıklar haklarında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.
Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu temadi eden suçlardan olup, sanığın suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdure ile cebir, tehdit veya hile olmaksızın gayrı resmi olarak evlenip ayrıldıkları tarihe kadar birlikte yaşadıkları süre içerisinde herhangi bir fiili veya hukuki kesinti yaşanmadan mağdureyi alıkoyması nedeniyle suçun zincirleme şekilde işlenmediğinin sabit olması karşısında, müsnet suçtan tayin edilen cezada koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK’nın 43/1. maddesi ile arttırım yapılması sonucunda fazla ceza tayini,
Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı, sanık … müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.