YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/1582
KARAR NO : 2017/2148
KARAR TARİHİ : 20.03.2017

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Hüküm : 12.940 TL maddi ve 15.000 TL manevi tazminatın
davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekili ve davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Davacının 11.12.2007 – 17.06.2008 tarihleri arasında tutuklu kaldığı, tutuklandığı tarihte Çelikkord A.Ş.’de işçi olarak çalıştığı dikkate alınarak, tutuklu kaldığı 11.12.2007 – 17.06.2008 tarihleri arasında fiilen çalışsaydı ikramiye ve sosyal ödemeler de dahil olmak üzere davacıya ne kadar ücret ödeneceği, buna karşın davacıya ikramiye ve sosyal ödemeler de dahil ne kadar ücret ödendiği dolayısıyla davacının tutuklu kalması nedeniyle eksik ödenen ücret miktarının ilgili iş yerinden sorulup ilgili belgeler de dosya içerisine alınarak davacının gelir kaybının tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile ve davacının 01.12.2007 – 17.06.2008 tarihleri arasında tutuklu kaldığının kabulü ile yazılı şekilde karar verilmesi,
2- Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, davacı lehine belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda fazla manevi tazminata hükmolunması,
3- Yasal faizin tutuklama tarihinden itibaren talep edildiği dikkate alınmadan, kabul edilen maddi ve manevi tazminat miktarlarına dava tarihinden itibaren yasal faize hükmolunması,
4- 14.11.2013 olan dava tarihinin gerekçeli karar başlığında 29.11.2013 olarak yazılması,
Kanuna aykırı olup, davalı vekili ve davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.