YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/11610
KARAR NO : 2018/14090
KARAR TARİHİ : 26.11.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- Hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Sanığın 23.10.2014 tarihli duruşmada, zararın tutuklandığı tarih olan 05.10.2010 tarihinden bir hafta sonra karşılandığına ilişkin beyanda bulunduğunun ve 05.10.2010 tarihinde tanzim edilen iddianamenin 06.10.2010 tarihinde kabul edildiğinin anlaşılması karşısında; mahkemenin zararın kovuşturma aşamasında giderildiği yönündeki kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki 1 no’lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,
2- Mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Sanık hakkında doğrudan adli para cezasına hükmedildiği halde tayin olunan cezanın, 5237 sayılı TCK’nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi nedeniyle hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyeti olması nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 58/3. maddesi uyarınca ‘tekerrür halinde sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adli para cezası öngörülmüş ise hapis cezasına hükmolunur’ hükmü gereğince sanık hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesi uyarınca hapis cezasına hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında hükmedilen sonuç cezanın adli para cezası olması nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hükümden çıkartılmasına karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.