YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/10590
KARAR NO : 2019/6796
KARAR TARİHİ : 28.05.2019

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle Yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/4, 62, 51, 51/3-6-7. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;
Sanığın idaresindeki araçla gündüzleyin meskun mahal dışındaki iki yönlü yolda seyri sırasında diğer şeride geçerek karşı yönden gelen katılan … idaresindeki araçla çarpıştığı ve katılan … ile aracında bulunan katılan …’ın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda, mahkemenin kabul ve uygulamasına göre asli kusurlu olan sanığa tayin edilen ceza miktarında isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamede cezanın alt sınır aşılarak belirlenmiş olduğundan bahisle bozma talep eden görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, katılan … ve …’ın şikayetçi olmalarına rağmen, müştekinin sanıktan şikayetçi olmadığına ve mahalli Cumhuriyet savcısının ise katılanların somut zararlarının ortaya konulmadığına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
TCK’nın 51/8 maddesi gereğince denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi halinde cezanın infaz edilmiş sayılacağının sanığa ihtar edilmemesi,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.07.2009 tarih ve 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saiki” gerekçesine gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün 1. fıkrasındaki “sanığın güttüğü amaç ve saik” ibaresinin çıkarılması ve hükmün 6. fıkrasına “TCK’nın 51/8. maddesi gereğince, sanık denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılmasına” cümlesinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 28/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.