Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2012/7871 E. 2013/5089 K. 08.04.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/7871
KARAR NO : 2013/5089
KARAR TARİHİ : 08.04.2013

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi …’un 28/11/2009 tarihinde … arasında sefer yapan … plakalı minibüste yolcu iken minibüsün yaptığı kazada vefat ettiğini, aracın ferdi kaza koltuk sigorta poliçesi olmadığından davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, davacılar anne ve baba için toplam 125.000,00 TL tazminatın kaza tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, taşımanın 4925 Sayılı Karayolu Taşıma Kanunu kapsamında olması ve aracın taşımacı yetki belgesine sahip olması gerektiğini, ayrıca il içi yolcu taşımacılığında koltuk ferdi kaza sigortası yaptırma zorunluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, davacı … için 62.500,00 TL, davacı … için 62.500,00 TL olmak üzere toplam 125.000,00 TL’nin 13/02/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.
1)Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2)Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.
Davacıların desteğinin, ticari bir araç olan minibüsün ücret karşılığında yaptığı taşıma hizmeti sırasında meydana gelen kaza neticesinde vefat ettiği gözetilerek, taşıma hizmetinin ticari iş olması nedeniyle hükmedilen tazminata davacılar vekilinin talebi gibi ticari faiz uygulanması gerekirken, yasal faize hükmedilmesi doğru değil, bozma nedeni ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 Sayılı HMK’nun geçici 3/2. maddesi uyarınca 1086 Sayılı HUMK 438/7 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda, (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 1 nolu bendindeki “…toplam 125.000,00 TL’nin 13/02/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı kurumdan alınarak davacılara verilmesine” cümlesindeki “yasal faiziyle” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “ticari faiziyle” ibaresinin eklenmesine, hükmün bu hali ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 8.517,60 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 8.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.