YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/8747
KARAR NO : 2017/5671
KARAR TARİHİ : 24.10.2017
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/11/2015 tarih ve 2015/304-2015/853 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilinin davalı bankadan 720.000 TL tutarında tarımsal kredi kullandığını, davalı banka tarafından bu kredinin kullanımı esnasında %2 oranında peşin komisyon adı altında kesinti yapıldığını, her yıl kalan kredi bakiye borcunun %1 oranında da dönemsel komisyon adı altında kesinti yapıldığını, toplam 24.480,00 TL komisyon kesintisi yapıldığını, söz konusu kesintilerin haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek 24.480,00 TL’nin davalı bankadan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili; davacı ile akdedilen tarımsal kredi sözleşmesinin 7.1 maddesine göre müvekkili bankanın kullandırılan kredinin tahsil ve tasfiye sürecinde belirlenen komisyon oranlarını uygulama ve bu oranları müşteriye önceden haber vermeksizin tek taraflı olarak dilediği zaman ve miktarda artırma yetkisine sahip olduğunu, bu nedenle yapılan kesintilerin haklı olduğunu ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; 6762 sayılı Yasa’ya göre bankaların tacir olması sebebiyle, yaptığı iş veya verdiği hizmet karşılığı bir ücret alma hakkının olduğu, ancak ticari kredi kullandırım aşamasında “%2 peşin komisyon” ve her yıl kalan ana para tutarı üzerinden “%1 komisyon” adı altında T.C. Merkez Bankasına gönderilen masraf ve komisyon listesi bulunmadığı, Merkez Bankasının 2006/1 sayılı tebliğinin 6. maddesine uygun şekilde, ticari kredi peşin komisyonu ve oranlarına ilişkin ilgili şubede ilanın bulunduğunun iddia edilmediği, taraflar arasında akdedilen sözleşmenin, “faiz, komisyon, fon kesintisi, vergi ve masraflar” başlıklı 7. maddesinin 7.1 ve 7.3 bendinde komisyondan bahsedildiği, ancak kredi müşterisinden tahsil olunacak komisyon oranının kararlaştırılmadığı, 6098 sayılı TBK’nin 21, 25 ve 26 maddeleri gereğince, tarafların sözleşmede kararlaştırılacak miktar ve oranların asgari ve azami hadlerinin açıkça belirlemesi gerektiği, ancak söz konusu sözleşmede bu hususların açıkça belirlenmediği, kullandırılan aynı tür kredi uygulamasında …bank ve …’in sadece kredi kullandırım aşamasında kullandırılan kredi tutarı üzerinden %1 oranında peşin komisyon ücreti aldıkları, bu durum karşısında bankanın sadece kredi kullandırım aşamasında kredi limiti üzerinden %1 oranında peşin komisyon isteyebileceği, bunun tutarının da 7.200,00TL olduğu, 17.280,00TL’nin fazladan tahsil edildiği gerekcesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili ve davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, davalı banka tarafından davacıya kullandırılan kredi nedeniyle komisyon adı altında tahsil edilen ücretin iadesi istemine ilişkin olup, mahkemece; taraflar arasında yer alan kredi sözleşmesinin “faiz, komisyon, fon kesintisi, vergi ve masraflar” başlıklı 7. maddesinin 6098 sayılı TBK’nin 21, 25 ve 26 maddeleri gereğince geçersiz olduğu ve aynı tür kredi uygulamasında diğer bankaların %1 oranında komisyon ücreti aldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak TBK’nin yürürlüğe girdiği 01/07/2012 tarihinden önce imzalanmış kredi sözleşmesinde yer alan hükümlerin, TBK 20 vd. md. uyarınca genel işlem koşulu mahiyetinde olduğu, bu nedenle geçersiz olduğu gerekçesi yerinde bulunmamakla birlikte taraflar arasındaki kredi sözleşmesinde “faiz, komisyon, fon kesintisi, vergi ve masraflar” başlıklı 7. maddesinde komisyon alınmasından bahsedilmekle birlikte alınması gereken oranın açıkça belirtilmediği bu durumda 818 sayılı BK hükümleri çerçevesinde bu tür kredilerde alınan komisyon ücretinin oranları konusunda emsal banka uygulamaları araştırılıp sonucuna göre karar verilmesi yerinde olduğundan davalı vekili ve davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün bu gerekçe ile onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekili ve davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan hükmün açıklanan değişik bu gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 885,30TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 24/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.