Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2017/8141 E. 2017/6007 K. 23.03.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/8141
KARAR NO : 2017/6007
KARAR TARİHİ : 23.03.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili, davalı işçinin müvekkiline ait işyerinde hemşire olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işçi tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiğini beyanla cezai şarta dayalı alacağını talep etmiştir.
Davalı cevabının özeti:
Davalı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini fazla mesai ve hafta tatili alacaklarının ödenmemesi üzerine haklı nedenle feshettiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içinde davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Taraflar arasında, iş sözleşmesinde yer alan cezai şart kabulü uyuşmazlık konusudur.
Cezai şart, mevzuatımızda Borçlar Kanunu’nda düzenlenmiş olup, İş Kanunlarında konuya dair bir hükme yer verilmemiştir. Asgari süreli sözleşmelerde cezai şart konulamayacağı yönünde bir düzenleme bulunmamaktadır. Dolayısıyla bu tür iş sözleşmelerinde, cezai şart içeren hükümler, karşılıklılık prensibinin bulunması halinde kural olarak geçerlidir.
Somut olayda, davacı işveren davalı işçinin iş sözleşmesini haklı neden olmaksızın feshettiğini ve aralarındaki iş sözleşmesine göre çalışmayı taahhüt ettiği süreden önce sözleşmeyi haksız olarak feshetmesi nedeniyle kararlaştırılan cezai şartı ödemekle yükümlü olduğunu ileri sürmüş, davalı işçi ise iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini cezai şart ödemekle yükümlü olmadığını savunmuştur. Mahkemece taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinin belirli süreli olduğu ve haklı neden olmaksızın feshedildiği kabul edilerek cezai şart talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içeriğine göre taraflar arasında imzalanan sözleşme asgari süreli iş sözleşmesi olup, belirli süreli iş sözleşmesi kabulü isabetli olmamıştır.
Ayrıca davalı işçinin iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği hususunun ispatlanamadığı kabul edilmiş ise de mahkemece davalı işçinin haklı feshe gerekçe gösterdiği, işverence gerçek ücretin bordroya yansıtılmadığı, çıplak ücretin bir kısmının fazla mesai gibi gösterildiğine dair iddiaların değerlendirilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davalı işçinin iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği iddiası belirtilen yönlerden değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile cezai şart talebinin kısmen kabulüne karar verilmesi isabetli olmamıştır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.03.2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.