YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/2985
KARAR NO : 2017/9046
KARAR TARİHİ : 06.07.2017

MAHKEME KARARI :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet
SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 22.02.2017 tarihli yazı ile Dairemizin 18/01/2016 gün, 2015/11749 Esas ve 2016/3687 sayılı kararına ilişkin karar düzeltme talep edilmiş olmakla,
Sanıklar … ve … hakkında hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali, diğer sanık … hakkında da hırsızlık malını bilerek satın alma suçundan kamu davası açıldığı, Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, 30/09/2011 tarih, 2010/ /886 Esas ve 2011/481 Karar sayılı karar ile sanıklar … ve … hakkında hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlali suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet kararı verildiği, kararın sanıklar … ve … tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonunda; 18/01/2016 gün,2015/11749 Esas ve 2016/3687 Karar sayılı ilam ile;
I-Sanık … hakkında verilen hükümlerin temyiz incelenmesinde;
Sanık hakkında kurulan hükümlerde, birden fazla ilam tekerrüre esas teşkil etmek üzere gösterilmişse de; bu ilamlar içinde en ağır cezayı içeren Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 21.04.2008 gün, 2006/532 Esas ve 2008/348 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas teşkil ettiğinin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-T.C. Anayasa Mahkemesi’nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2-Sanıktan tahsiline karar verilen 15,00 TL (toplam 30,00 TL yargılama giderinin kişi başına 15,00 TL olarak eşit şekilde sanıklardan tahsiline karar verilmiştir.) yargılama giderinin, 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun’un 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda terkin edilecek miktar olan 20,00 TL’nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, hazineye yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, T.C. Anayasa Mahkemesi’nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; “TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların” ve sanık …’le ilgili yargılama giderine ilişkin bölümün hükümlerden çıkartılması ile yerine “TCK’nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi’nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına” ibaresi ve “Sanık … hakkında yargılama gideri olarak hesaplanan 15,00 TL’nin, 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun’un 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda hazineye yükletilmesine” tümcelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II- Sanık … hakkında verilen hükümlerin temyiz incelenmesinde;
1-Sanığın, üzerine atılı suçları diğer sanık …’le birlikte işlediğine dair, sanık …’in atfı cürüm mahiyetinde kalan beyanlarından başka kesin nitelikte ve şüpheden uzak deliller bulunmadığından, sanığın üzerine atılı suçlardan CMK’nın 223/2-e. maddesi uyarınca ayrı ayrı beraati yerine, yazılı şekilde ve gerekçe ile sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre de;
2-T.C. Anayasa Mahkemesi’nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’nın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, kararı verildiği ancak mahkemesince sanık … ile birlikte olaya iştiraki kabul edilerek mahkumiyetine karar verilen diğer sanık … hakkında, bozma ilamında belirtilen gerekçeler ile beraat kararı verilmesi gerektiği kabul edilmesine rağmen artık eyleminde tek başına kalan sanık … hakkında da TCK’nın 116. maddesine bağlı olarak bir artırım maddesi olan TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması gerektiğinin gözetilmeyerek sanık … hakkında düzelterek onama kararı verildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dairemizin 18/01/2016 gün, 2015/11749 Esas ve 2016/3687 sayılı kararının sanık … açısından ortadan kaldırılarak, sanık … hakkında verilen konut dokunulmazlığını ihlal suçuna ilişkin hükmün TCK’nın 119/1-c maddesi gereğince artırılmasına ilişkin 2. Paragrafının hükümden çıkarılarak, aynı bend ancak TCK’nın 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin “Sanığın duruşmadaki saygılı tutum ve davranışı lehine takdiri hafifletici sebep kabul edilerek cezasından TCK’nın 62. maddesi uyarınca takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 3 YIL 4 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,” şeklindeki 3. Paragrafında geçen “3 YIL 4 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,” ibaresinin “1 YIL 8 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,” şeklinde DÜZELTİLMEK SURETİYLE HÜKMÜN ONANMASINA karar verilmesi, yönündeki Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE, karar verilerek yapılan incelemede;
A-Sanık … hakkında verilen hükümlerin temyiz incelenmesinde;
Sanık hakkında kurulan hükümlerde, birden fazla ilam tekerrüre esas teşkil etmek üzere gösterilmişse de; bu ilamlar içinde en ağır cezayı içeren Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 21.04.2008 gün, 2006/532 Esas ve 2008/348 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas teşkil ettiğinin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın konut dokunulmazlığını bozma suçunu tek başına gerçekleştirdiğinin kabulü ile hüküm kurulurken sanık hakkında 119/1-c maddesi uyarınca artırım yapılamayacağının gözetilmeyerek yazılı şekilde karar verilmesi,
2-T.C. Anayasa Mahkemesi’nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
3-Sanıktan tahsiline karar verilen 15,00 TL (toplam 30,00 TL yargılama giderinin kişi başına 15,00 TL olarak eşit şekilde sanıklardan tahsiline karar verilmiştir.) yargılama giderinin, 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun’un 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda terkin edilecek miktar olan 20,00 TL’nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, hazineye yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hüküm fıkrasından “TCK’nın 119/1-c maddesi uyarınca cezanın 1 kat artırılarak 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılması” cümlesinin çıkarılması ile sanığın neticeten 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılması suretiyle, T.C. Anayasa Mahkemesi’nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; “TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların”ve sanık …’le ilgili yargılama giderine ilişkin bölümün hükümlerden çıkartılması ile yerine “TCK’nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi’nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına” ibaresi ve “Sanık … hakkında yargılama gideri olarak hesaplanan 15,00 TL’nin, 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun’un 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda hazineye yükletilmesine” cümlelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.