Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2023/3967 E. 2023/3950 K. 07.06.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/3967
KARAR NO : 2023/3950
KARAR TARİHİ : 07.06.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2253 E., 2022/2600 K.
SUÇLAR : Sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı (Her iki mağdureye karşı)
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarlarına göre 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 2021/18591 Esas sayılı iddianamesi ile mağdurelere karşı ayrı ayrı çocuğun cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.10.2022 tarihli ve 2021/268 Esas, 2022/447 Karar sayılı kararı ile sanığın, mağdure …’ya karşı zincirleme şekilde sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı; mağdure Evin’e karşı sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 29.11.2022 tarihli ve 2022/2253 Esas, 2022/2600 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Sübuta, kamera kayıtlarındaki kız çocuklarının kardeş olduklarının dikkate alınmayıp dosyadaki iki mağdure gibi değerlendirildiğine, kamera kayıtlarında herhangi bir mağdureye karşı suç oluşturabilecek görüntünün olmadığına, bilirkişi raporunun taraflı hazırlandığına, gerekçede kamera kayıtlarının silindiği yönündeki değerlendirmenin yanlış olduğuna ve mağdurelere karşı eylemlerinin bireyselleştirilmediğine, mağdure …’ya karşı eylemine ilişkin somut delil bulunmadığına ve çelişkili olduğuna, makul sürede yargılama hakkının ihlal edildiğine, cezalandırma için somut delil bulunmadığına, temel ceza tayininde kanunilik ilkesinin dikkate alınmadığına, fazla ceza tayin edildiğine, duruşmalı incelenerek kararın bozulması ve tahliye talebine ve diğer temyiz taleplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın 25.04.2021 tarihinde ekmek almak amacıyla işyerine gelen mağdure Evin’i sevme bahanesiyle kucağına aldığı ve bir kez elbisesinin üstünden, bir kez de elbisesinin içinden olmak üzere toplam iki kez adı geçen mağdurenin kalçasına dokunduğu, yine 2021 yılı Mart ayında, alışveriş yapmak amacıyla işyerine gelen mağdure …’nın göğsüne ve kalçasının arasına dokunduğu, bu olaydan sonra sanığın, farklı tarihlerde ve birden fazla kez adı geçen mağdurenin kalçasına ve cinsel organına dokunmaya devam ettiği şeklinde oluş ve kabulün yapıldığı, sanığın, her iki mağdureye karşı gerçekleştirdiği cinsel arzularını tatmine yönelik dokunma şeklinde süreklilik arz etmeyen, kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşen eylemlerinin sarkıntılık düzeyinde kaldığı ve sarkıntılık düzeyinde kalan çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu kabul edilerek mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
A. Mağdure Evin’e Karşı Kurulan Hüküm Yönünden
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu belirlenmiştir.

B. Mağdure …’ya Karşı Kurulan Hüküm Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
A. Mağdure Evin’e Karşı Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,

B. Mağdure …’ya Karşı Zincirleme Şekilde Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 29.11.2022 tarihli ve 2022/2253 Esas, 2022/2600 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07 .06.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye …’un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK’nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.