YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/1839
KARAR NO : 2023/7569
KARAR TARİHİ : 17.10.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/544 E., 2016/155 K.
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 08.01.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. İstanbul (Kapatılan) 71. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; suçun unsurlarının oluşmadığına, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, müdafiinin temyiz isteği ise, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın 13 yaşındaki mağdur çocuk …’i “para vereceğim diyerek” evine çağırdığı, çerez ikram ettikten sonra cinsel istismarda bulunduğu iddiası üzerine açılan davada, 15 yaşından küçük ve rızası hukuken geçersiz mağdur çocuğun hürriyetinin kısıtlandığına ilişkin suç duyurusunda bulunulmasına ilişkindir.
2. Çocuğun cinsel istismarı suçundan İstanbul 35. Asliye Ceza Mahkemesinde açılan davada, çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen mahkûmiyet kararı 31.10.2014 tarihinde temyizde onanarak kesinleşmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Tebliğname yönünden
UYAP üzerinde yapılan incelemede, hükme esas belgelerin UYAP’ta kayıtlı olduğu ve dosya içerisinde bulunan evrakların UYAP’tan tarandığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 38 inci maddesinin (A) fıkrası uyarınca tereddüt halinde UYAP kayıtlarının esas alınacağına ilişkin hüküm karşısında Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
2. Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yönünden
Mağdur çocuğun, birden çok kez sanığın evine gittiğinin anlaşılması karşısında, sanığın cezasında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen İstanbul 35. Asliye Ceza Mahkemesine ait dava dosyası, sanık savunması ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın suç tarihinde onbeş yaşından küçük mağdur çocuğu, hile ile alıkoymak sureti ile atılı suçu işlediğine dair mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştiri hususu dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın suçun unsurlarının oluşmadığına, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, müdafiinin ise kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul (Kapatılan) 71. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli kararında sanık ve müdafiinin temyiz itirazları ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri hususu dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
17.10.2023 tarihinde karar verildi.