YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/17979
KARAR NO : 2023/7623
KARAR TARİHİ : 18.10.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2017/2565 E., 2018/1008 K.
SUÇ : Evi terk eden çocuğu, ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutmak
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Samsun Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 05.11.2010 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır
2.Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 16.11.2011 tarihli kararı ile sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası gereğince uygulanan 5 yıllık denetim süresi içerisinde, kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle ihbarda bulunulması üzerine Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.06.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında kurulan hüküm açıklanarak, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3.Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3.Ceza Dairesi’nin 06.04.2018 tarihli kararı ile, 7035 sayılı Kanunla değişik Ceza Muhakemesi Kanununun 280 inci maddenin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün kaldırılmasına ve sanığın atılı suçtan Ceza Muhakemesi Kanununun 223 üncü maddenin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Bakanlık vekilinin temyiz istemi, eksik inceleme ve araştırma yapılarak beraat kararı verildiğine, sanığın atılı suçu işlediğine, istinaf hükmünün kaldırılması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Dava konusu olay, mağdurenin suç tarihinde kaldığı çocuk yuvasından canının sıkılması nedeniyle kaçtığı ve zaman geçirmek amacıyla sahile gittiği, burada gezerken daha önceden tanıştığı ismini “Uğur” olarak bildiği sanık … ile yanında inceleme dışı … ile birlikte araçla gezmeye başladıkları ve daha sonra mağdurenin bilmediği bir eve gittikleri ve burada mağdurenin sanık … ile birlikte evde yalnız başına kaldıkları, ertesi günü tekrar birlikte gezip akşam eve döndükleri, sanık …’ın mağdureyi öpmeye çalıştığı, ancak mağdurenin bunu kabul etmemesi üzerine zorlamadığı ve bu eyleminden kendi isteği ile vazgeçtiği, 01.11.2010 tarihinde ise mağdurenin evden ayrılarak akşam saatlerine kadar sahilde gezdiği ve memleketine gitmek için otobüs terminaline geldiğinde polis memurları tarafından durumundan şüphelenilerek kuruma teslim edildiği iddiasına ilişkindir.
2. İpek Yolu 2 No’lu Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2013/487 Esas, 2014/236 Karar sayılı 25.03.2014 tarihinde kesinleşen hükmüne göre, mağdure …’ın doğum tarihinin 09.02.1999 iken 09.02.1992 olarak düzeltildiği anlaşılmıştır.
3.Mağdure soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki beyanlarında, kendi rızası ile sanık ile aynı evde kaldığını, herhangi bir zorlama ve alıkoyma durumunun olmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Olaylar olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan Bakanlık vekilinin eksik inceleme ve araştırma yapılarak beraat kararı verildiğine, sanığın atılı suçu işlediğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 06.04.2018 tarihli ve 2017/2565 Esas, 2018/1008 Karar sayılı kararında Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.10.2023 tarihinde karar verildi.