YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/5550
KARAR NO : 2013/27411
KARAR TARİHİ : 02.12.2013

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle Öldürme
Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, ceza uygulamasına, cezanın ertelenmesi ve olayın meydana gelmesinde ölenin tam kusurlu olduğuna ve kusursuz sanık hakkında beraate hükmedilmesi gerektiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, eksik incelemeye, sair nedenlere; katılan vekilinin süre tutum dilekçesinde belirttiği, bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının TCK’nın 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli olmaması nedeniyle, hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, hürriyeti bağlayıcı cezayı adli para cezasına çevirmenin yasal dayanağını oluşturan TCK’nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi ve bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın belirlenmesi sırasında, keza, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmesi esnasında uygulanan Kanun ve maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6. maddesi ile TCK’nın 52/2-3. maddesine aykırı davranılması,
2- Sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin 5237 sayılı TCK’nın 63. maddesi uyarınca cezasından mahsubuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 6. paragrafında yer alan “TCK’nın 50/1-a maddesi uyarınca 605 TAM GÜN ADLİ PARA CEZASINA ÇEVRİLMESİNE” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine, “TCK’nın 50/4. maddesi yollamasıyla TCK’nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK’nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine” ibarelerinin eklenmesine, hükmün 7. paragrafının başına “TCK’nın 52/2. maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesine, hüküm fıkrasına “sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin 5237 sayılı TCK’nın 63. maddesi uyarınca cezasından mahsubuna” cümlesinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.