YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10757
KARAR NO : 2023/6200
KARAR TARİHİ : 16.10.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/701 E., 2021/536 K.
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.01.2020 tarihli ve 2017/891 Esas, 2020/21 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
2. … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.02.2021 tarihli ve 2020/701 Esas, 2021/536 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 … maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 … maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 … maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
I. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; Cumhuriyet savcısının istinaf isteminde bulunmadığına ve atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmayan sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
II. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Mağdur …’ın sanık …’den olan alacağını almak için …nin evine gittiği, hakkında beraat kararı verilen inceleme dışı sanık … ile görüştüğü, alkollü olduğu, …’ın üzerine yürüyerek ayağına bastığı, …’ın bağırması üzerine inceleme dışı diğer sanıklar… ve … ile sanık …’nin yanlarına geldikleri, aralarında arbede yaşandığı, olay nedeniyle …’ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek, mağdur …’ın ise orta 2. derecede kırık oluşacak şekilde yaralandıkları, inceleme dışı sanıklar ile sanık …’nin …’a yönelik yaralama eyleminde bulunduklarına dair mahkûmiyete yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin delil elde edilemediği kanaatine varılarak 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiştir.
2. Sanığın soruşturma aşamasında atılı suçlamayı kabul etmediği, yargılama aşamasında tevilli ikrarda bulunduğu, mağdurun sanığın kendisine vurduğu yönünde aşamalarda değişmeyen birbiriyle istikrarlı anlatımlarda bulunduğu belirlenmiştir.
3. Sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak; Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı … Adlî Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan, 19.09.2017 tarihli; “12. kot nandeplase fraktür, basit tıbbi müdahale ile giderilemez, kaburga kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (2) nci derece olduğu,” görüşünü içerir adlî muayene raporu dava dosyasına eklenmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Mağdura ilişkin adlî muayene raporlarının içeriği, mağdurun sanığın kendisini yaraladığına ilişkin istikrarlı beyanları, sanığın yargılama aşamasında alınan, mağduru itmesi üzerine mağdurun arabaya çarparak yaralandığı yönündeki tevilli ikrar niteliğindeki savunmaları, sanığın eşi …’ın sanığın
savunmasına benzer mahiyetteki beyanları dikkate alındığında sanığın mağdura yönelik kasten yaralama suçunu işlediğinin sabit olduğu kanaatine varılarak Hukuki Süreç başlığının (2) numaralı paragrafında ayrıntılarına yer verilen karar doğrultusunda mahkûmiyetine yer verilmiştir.
V. GEREKÇE
1. Sanık müdafii tarafından o yer Cumhuriyet savcısı tarafından yapılmış bir istinaf başvurusu bulunmadığı bildirilmiş ise de sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik o yer Cumhuriyet savcısı tarafından verilen dilekçede temyiz yoluna başvurulduğunun belirtildiği bahse konu kararın; 5271 sayılı Kanun’un 272 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca istinaf yoluna tabi olduğu ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme de dikkate alındığında kanun yolu incelemesinin istinaf merciince yapılması gerektiği, nitekim incelemenin de istinaf merciince yapıldığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Her ne kadar sanık müdafii sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğini bildirmiş ise de tüm dava dosyası kapsamı, mağdurun beyanı ile bu beyanı destekler mahiyetteki sanığın savunmaları ve sanığın eşi …’ın anlatımları, Olay ve Olgular başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen adlî muayene raporu karşısında sanığın eylemi sübuta ermekle, sanık hakkında mahkûmiyet kararı kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.02.2021 tarihli ve 2020/701 Esas, 2021/536 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca … 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.10.2023 tarihinde karar verildi.