YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/79
KARAR NO : 2023/6539
KARAR TARİHİ : 25.09.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/1190 E., 2022/1507 K.
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Uşak Cumhuriyet Başsavcılığının 03.09.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan kamu davası açılmıştır.
2. Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 6 ay hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.
3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.05.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün Basit Yargılama Usulünün uygulanması imkanının doğması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu yönünden bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma üzerine Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.01.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında Basit Yargılama Usulü uygulanarak 4 ay 15 gün hapis cezası ile mahkûmiyeti kararı verilmiştir.
5. Sanığın itirazı üzerine Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.11.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 6 ay hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; lehe hükümler uygulanarak hapis cezasının indirilmesine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay; Uşak Açık Cezaevinde hükümlü iken 14.07.2015 tarihinde yapılan sayımda bulunamayan sanığın cezaevinden firar ettiği iddiasına ilişkindir.
2. Sanık savunmasında suçunu ikrar etmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanığın suç tarihinde Uşak Açık Cezaevinde hükümlü iken yapılan ara sayımda bulunmadığı cezaevinden firar ettiği tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden anlaşıldığından İlk Derece Mahkemesinin kabul ve uygulamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
3. Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.11.2022 tarihli kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen “Sanık hakkında temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin somut olayda uygulama yeri bulunmayan “5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un (5275 sayılı Kanun) 105/A-8 maddesinin delaleti ile 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası” olarak gösterilmesi suretiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 232 inci maddesinin ikinci fıkrasına muhalefet edilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. Ancak bu hususun 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 322 nci maddesine göre düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (3) numarada açıklanan nedenle Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.11.2022 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün birinci fıkrasındaki “5275 sayılı Yasanın 105/A-8 delaleti ile” ibaresi çıkarılmak sureti ile hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2023 tarihinde karar verildi.