YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/15179
KARAR NO : 2023/25910
KARAR TARİHİ : 19.12.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/613 E., 2016/106 K.
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Dikili Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2010 tarihli ve 2010/384 Esas, 2010/445 karar sayılı kararıyla sanık hakkında,
a. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 3 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına,
b. Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına,
c. Her iki suçtan verilen hapis cezalarının 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi uyarınca açıklanmalarının geri bırakılmasına ve sanığın 5 yıl sureyle denetim süresine tabi tutulmasına,

2. Dikili 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.02.2016 tarihli ve 2015/613 Esas, 2016/106 karar sayılı kararıyla, sanığın, denetim süresi içerisinde, suç tarihi 20.03.2015 olan kasten yaralama suçunu işlediğinden bahisle yapılan ihbar üzerine sanık hakkında,
a. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 ay 27 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına,
b. Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, hükümleri temyiz etme iradesinden ibarettir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanık ile eşi olan mağdur … Ç. arasında sokakta çıkan tartışmada sanığın, mağdura vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, kavgayı gören ve komşuları olan şikâyetçi … D.’ye de sinkaflı küfür ederek hakaret suçunu işlediği, sanık savunması, şikâyetçi ve mağdur beyanları, 27.08.2010 tarihli olay ve yakalama tutanağı, mağdur hakkında düzenlenmiş olan adli muayene rapor içeriği ve tüm dosya kapsamıyla Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
A. Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Sanık savunması, mağdur ve şikayetçinin beyanları, adli muayene rapor içeriği ve tüm dosya kapsamıyla, atılı suçun unsurları itibarıyla oluştuğuna ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmayıp, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Sanığa yükletilen kasten yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun’a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,
5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin 11 inci fıkrasında yer alan düzenlemeye göre, mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu, sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi uyarınca indirim yapılmış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
B. Hakaret Suçundan Kurulan Yönünden
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, sanığın bozma sebebi dışındaki temyiz sebepleri ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;
1. Sanığın, suç tarihinde uzlaşma kapsamında olan şikayetçiye karşı hakaret eyleminin, bu kapsamda olmayan kasten yaralama suçu ile birlikte işlenmesi ve 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrası dikkate alındığında, hakaret suçu yönünden soruşturma aşamasında yapılan uzlaşma teklifinin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında, hükümden sonra yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (7188 sayılı Kanun) 26. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesine “aynı mağdura karşı” ibaresinin eklenmiş olması nedeniyle sanığın şikayetçi … D.’ye karşı hakaret suçu yönünden, 5237 sayılı Kanun’un 2 ve 7 nci maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemleri uygulanıp sonucuna göre hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2. Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanığın, deneme süresi içinde işlediği yeni suçtan mahkum olup, bu kararın kesinleşmesiyle yapılan ihbar üzerine mahkemece 5271 sayılı Kanun’un 23 inci maddesinin onbirinci fıkrasına göre önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, hükmolunan hapis cezasında 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi uyarınca indirim yapılması,
Nedenleriyle karar hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
A. Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Hakaret Suçundan Kurulan Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken, aynı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrasının gözetilmesine,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
19.12.2023 tarihinde karar verildi.