YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/19073
KARAR NO : 2023/25912
KARAR TARİHİ : 19.12.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/565 E., 2016/436 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Kırklareli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2015/565 Esas, 2016/436 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 7080 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve cezanın 10 eşit taksitte tahsiline, karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri, davaya konu sözleri söylemediğine, atılı suçun unsurları itibarıyla oluşmadığına, tanıkların tarafsız olmadıklarına ve beyanlarının hükme esas alınamayacağına, cezalandırılması için, şüpheden uzak, kesin bir delilin bulunmadığına ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Servis şoförü olan ve emniyet kemeri takmaması nedeniyle hakkında işlem yapılacağı kendisine bildirilen sanığın, jandarma personeli olan katılana “Şerefsizlik yapma” diyerek hakaret ettiği, sanık savunması, katılan beyanı, tanık F. K.’nın anlatımı, 12.10.2015 tarihli tutanak, aynı tarihli görev çizelgesi, 08.03.2016 tarihli bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamıyla, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
Katılanın anlatımının, tanık F. K.’nın beyanı ve 12.10.2015 tarihi tutanak içeriğiyle desteklenmesi, 12.10.2015 tarihli görev çizelgesi, 08.03.2016 tarihli bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamıyla sanığa atılı suçun unsurları itibarıyla oluştuğuna dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmayarak, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun’a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
19.12.2023 tarihinde karar verildi.