YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2010/21770
KARAR NO : 2012/21774
KARAR TARİHİ : 31.10.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : İmar kirliliğine neden olma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- TCK’nın 184/4. maddesinin; “Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır” hükmü uyarınca mücavir alanda anılan maddenin 1. fıkrasının uygulanamaması ve …’nın 06.05.2008 tarihli yazısında “suça konu yerin Belediye mücavir alan ve imar planı içerisinde kaldığının” belirtilmesi karşısında; suça konu yapının özel imar rejimine tabi yerler içinde kalıp kalmadığı saptanıp, mücavir alanda veya özel imar rejimine tabi yerler dışında kaldığı takdirde atılı suçun oluşmayacağı da gözetilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması,
2- Kabule göre;
Sabıkasız olan sanığa yükletilen imar kirliliğine neden olma suçunda, ruhsata aykırı yapının sanığın kendisine ait taşınmaz üzerine yapılmış olması karşısında, katılan ve kamunun uğradığı maddi (somut) bir zarar bulunmadığı ve TCK’nın 184/5.maddesindeki etkin pişmanlık düzenlemesinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına engel oluşturmayacağı gözetilmeden, “kamunun uğradığı zararın eski hale getirme suretiyle giderilmemesi” biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle sanık hakkında, CMK’nın 231/5.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yasaya aykırı ve sanık …’ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 31.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.