YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/3994
KARAR NO : 2023/6378
KARAR TARİHİ : 16.10.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/235 E., 2014/403 K.
SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2014 tarihli ve 2014/235 Esas, 2014/403 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği
Tüm dosya kapsamında sanığın üzerine atılı suçların sübut bulması sebebiyle mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ve re’sen tespit edilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Mahkemece “Tüm dosya kapsamı karşısında, her ne kadar sanık hakkında 15 yaşından küçük mağdureye cinsel istismarda bulunduğu ve hürriyetinden yoksun kıldığı iddiasıyla kamu davası açılmış ise de, mağdure, sanığın kendisi ile organ sokmak suretiyle rızasıyla cinsel saldırıda bulunduğunu, ancak sanıktan şikayetçi olduğunu beyan etmiş olmasına rağmen, mağdurenin yukarıda belirtilen doktor raporunda bakire olduğu, dinlenen tanık beyanlarına göre, evinden kaçan mağdurenin, sanık tarafından acıma hissi ile eve getirildiği ve burada kendisine yemek ve kıyafet verildiği, suç tarihi itibariyle, havanın soğuk olması nedeniyle sanığın, mağdureyi kendi isteği ile ailesinin evine getirdiği ve bilahare ertesi gün evden kaçmış olması sebebiyle polise teslim ettikleri, yine dışarıya bırakmadıkları, bu suretle hürriyetten yoksun kılma kastının bulunmadığı gibi, sanığın savunmasının aksine, organ sokmak suretiyle 15 yaşından küçüğe cinsel istismar suçunu işlediği yolunda mahkumiyetine yeterli ve her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, sanığın beraatine dair aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.” şeklindeki gerekçeyle karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin anlatımları, sanığın soruşturma aşamasındaki müdafii huzurunda Cumhuriyet savcılığınca alınan savunması ve tüm dosya içeriği nazara alındığında suç tarihinde sanığın mağdureyi evine götürüp burada mağdureyle öpüştüğü anlaşılmakla, sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyeti yerine yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanığın aşamalarda mağdurenin on altı yaşında bildiğini belirtmesi ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, mağdurenin resmî kurumda doğup doğmadığı araştırılıp, doğmadığının anlaşılması halinde yaş tespitine esas olacak kemik grafilerinin çektirilmesinin ardından içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulundan rapor alınıp, gerektiğinde Adlî Tıp Kurumundan da görüş alınarak mağdurenin suç tarihindeki gerçek yaşının bilimsel olarak saptanması ve olayda 5237 sayılı Kanun’un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının tartışıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2014 tarihli ve 2014/235 Esas, 2014/403 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.10.2023 tarihinde karar verildi.