YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/2535
KARAR NO : 2023/7468
KARAR TARİHİ : 09.11.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2011/356 E., 2014/87 K.
SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri, mağdure vekili
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmi onama
Mağdure vekilinin temyiz isteği yönünden; mağdurenin yargılama sırasında şikâyetçi olmadığından, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükümleri temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.
Sanıklar haklarında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.05.2014 tarihli ve 2011/356 Esas, 2014/87 Karar sayılı kararı ile;
1. Sanık … Hakkında;
a. Asıl dava yönünden çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yosunluklarına; sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası ile üçüncü fıkrası ve beşinci fıkrası ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına;
b. Birleşen dava yönünden çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası ile üçüncü fıkrası ve beşinci fıkrası ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Sanık … Hakkında;
Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık … Müdafiinin Temyiz Sebepleri
Sanık … müdafiinin temyiz isteminin, sanıkla mağdure çocuğun resmen evlendiklerine, sanığın eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme tek suçu oluşturduğuna, sanığın mağdure çocuğun yaşı konusunda hataya düştüğüne, daha büyük yaşta olduğunu bildiğine yönelik olduğu görülmüştür.
B. Sanık … Müdafiinin Temyiz Sebepleri
Sanık … müdafiinin temyiz isteminin, sanığın atılı suça yardım ve iştirak ettiğine dair delil bulunmadığına yönelik olduğu görülmüştür.
III. OLAY VE OLGULAR
On beş yaşından küçük olan mağdurenin, sanık … ile arkadaş olup görüştükleri ve birlikte kaçmaya karar verdikleri, sanık …’in, babası olan sanık …’in araç ile gelerek sanık ile mağdureyi araca alarak sanıklar … ve …’nün, mağdure ile sanık …’i ikametlerinde üç gün boyunca gizledikleri, sanık … ile mağdurenin burada mağdurenin rızası ile çok sayıda cinsel ilişkiye girdikleri, sanıkların bu eyleme ilişkin haklarında kamu davası açılmış, eylem hukuki kesintiye uğradıktan sonra sanık …’in 2012 yılının Ekim ayından sonra mağdure ile ayrı ev tutup birlikte yaşamaya başladıkları, sanık …’in, mağdure ile burada da rızası ile çok sayıda cinsel ilişkiye girerek mağdureyi hamile bıraktığı şeklinde olay kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden
Mağdurenin yargılama sırasında şikayetçi olmadığını belirtmesi karşısında yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.
B. Sanıklar Müdafilerinin Temyiz İstemleri Yönünden
Sanık …’in, aşamalarda mağdurenin yaşını büyük bildiğine yönelik savunması ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, olayda 5237 sayılı Kanun’un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra hükme varılması gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 230 uncu maddesine muhalefet edilmesi nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
A. Mağdurenin Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle mağdure vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca Tebiğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanıklar Haklarında Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.05.2014 tarihli ve 2011/356 Esas, 2014/87 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.11.2023 tarihinde karar verildi.