YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/4948
KARAR NO : 2023/11105
KARAR TARİHİ : 27.12.2023

B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2006/551 E., 2008/67 K.
SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 42 nci maddesinin birinci fıkrasına göre, eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz istemi hakkında inceleme merciinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olması nedeniyle temyiz isteminin reddine ilişkin 02.01.2023 tarihli ek karar ile temyiz istemine ilişkin sonrasında verilen kararların hukuki değerden yoksun oldukları kabul edilerek yapılan incelemede:

Sanığın yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun (7201 sayılı Kanun) 35 nci maddesi uyarınca tebliğine ilişkin 21.04.2008 tarihli işlemin, daha önce adli mercilerce söz konusu adrese usulüne uygun tebligat yapılmamış olması nedeniyle usulsüz olduğu belirlenmiştir. Ancak;
7201 sayılı Kanun’un 32 nci maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, hakkındaki mahkûmiyet hükmü kesinleştirilip infaza verilen ve hükmün infazı için 21.07.2008 tarihinde cezaevine alınıp 28.12.2008 tarihinde şartla tahliye edilen sanığın, hükmün infazı sırasında mahkûmiyet kararını öğrendiği ve takriben 14 yıl sonra 28.12.2022 tarihli dilekçeyle, gerekçeli kararın usulüne uygun şekilde tebliğ edilmediğinden bahisle temyiz talebinde bulunmasının açıkça hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu anlaşılmakla, sanığın yokluğunda verilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı ve eski hale getirme isteminde ileri sürülen nedenler yerinde görülmediğinden, sanığın temyiz ve eski hale getirme isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.12.2023 tarihinde karar verildi.