YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11687
KARAR NO : 2023/8353
KARAR TARİHİ : 25.12.2023

D U R U Ş M A T A L E P L İ

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten yaralama, hakaret, görevi yaptırmamak için
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı, mahkûmiyet,
hükmün açıklanmasının geri bırakılması
TEMYİZ EDENLER : Katılanlar vekili, sanıklar müdafileri
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade-Onama

Sanıklar …, …, …hakkında görevi yaptırmak için direnme ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı Kanun’un 231 … maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen kararların aynı Kanun’un 231 … maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraza tabi olduğu, temyizlerinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği

temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2018 tarihli ve 2015/508 Esas, 2018/13 Karar sayılı kararı ile,
a. Sanıklar …, …, …, …, …, … ve … hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,
b. Sanıklar …, …, …, …, …, … ve … hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,
c. Sanıklar …, …, …, …, …, … ve … hakkında mağdur Emre’ye yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,
karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 11.11.2020 tarihli ve 2018/560 Esas, 2020/2115 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hakaret suçundan verilen hükümlere yönelik katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 … maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekillerinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 … maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 … maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile,
a. Sanıklar …, …, …, …, …, … hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 nci maddesinin birinci, üçüncü, dördüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 12’şer ay 15’er gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve verilen hükümlerin 5271 sayılı Kanun’un 231 … maddesinin beşinci ve altıncı fıkraları uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına,
b. Sanık … hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 265 nci maddesinin birinci, üçüncü, dördüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 … maddesinin altıncı, yedinci fıkraları ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 12 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına,

c. Sanıklar …, …, …, …, …, … hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) ve (e) bentleri, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 1’er yıl 1’er ay 22’şer gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve verilen hükümlerin 5271 sayılı Kanun’un 231 … maddesinin beşinci ve altıncı fıkraları uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına,
d. Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) ve (e) bentleri, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 … maddesinin altıncı, yedinci fıkraları ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 1 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına,
Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemleri, eksik araştırmaya, vekâlet ücretine,

Sanıklar Müdafinin Temyiz İstemleri, eksik araştırmaya, sanıkların atılı suçu işlemediklerinden bahisle sübuta,
ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanıklar hakkında zabıta memurlarına direnme, hakaret, kasten yaralama suçlarından kamu davası açılmış ise de; yargılama aşamasında katılan … ‘in sanıkların “köpekler” dediklerini duyduğunu, katılanlar … ve …’ın sadece sanık … ‘ın hakaret ettiğini ifade ettikleri, katılan …’nın sanıkların tehdit ettiklerini söylediği bu itibarla katılan anlatımlarının birbirleri ile çelişkili olduğu, dosyanın bilirkişiye görüntü çözümlenmesi için tevdi edildiği, sonrasında ek bilirkişi raporu istendiği , verilen raporlarda “incelenen mataryallerdeki görüntü örneklerindeki veriler karar vermek için yetersizdir” şeklinde kanaat bildirildiği, sanıkların atılı suçlamaları kabul etmedikleri, katılanların aşamalardaki beyanlarında olay yerinin oldukça kalabalık olduğunu belirttikleri birlikte değerlendirildiğinde atılı suçların sanıklar tarafından işlendiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak mahkumiyet hükmü kurulmaya yeter derecede kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği kabul edilerek sanıkların ayrı ayrı beraatlerine karar verildiği tespit edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
1. Sanıklar …, …, …, …, …, … ve …’nin İstanbul Fatih Gençtürk caddesi üzerinde seyyar satıcılık yaptıkları, Fatih Belediyesi çalışanı olan katılanlar Cihan, Bülent, Emra, Gıyasettin, … Arif, … ve …’ın buraya gelerek sanık …’a kaldırımı işgal eden tezgahı kaldırmasını, aksi takdirde işlem yapılacağını söylemeleri üzerine, sanıkların buna karşı çıktıkları, sanıklardan …’ın tüm katılanları kastederek “hepiniz bizim vergilerle karnınızı doyuruyorsunuz, aç

köpekler” diye hakarette bulunması üzerine katılanların satışa sunulan eşyalara el koymak istediği, bunun üzerine tüm sanıkların birlikte katılan görevlilere sopa ve kesici aletlerle saldırdıkları, katılan …’nın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve hayati fonksiyonlarını (2.) derece etkileyecek şekilde kemik kırığına sebebiyet verecek şekilde diğer katılanların ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları anlaşılan olayda, sanıkların katılanlara yönelik görevi yaptırmamak için direnme, katılan …’ya yönelik kasten yaralama suçlarını işledikleri kabul edilerek buna göre uygulamalar yapıldığı belirlenmiştir.
Sanıklar …, …, …, …, … ve …’nin görevli memura görevinden dolayı hakaret suçunu işlediklerine dair haklarında ceza verilmesine yeter delilin bulunmadığı anlaşılmakla sanıklar hakkında görevli memura görevinden dolayı hakaret suçundan verilen beraat kararına yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği tespit edilmiştir.

2. Sanıkların savunmaları, katılanların beyanları, olay yeri inceleme raporu, İstanbul Adli Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan 07.10.2015 tarihli adli muayene raporu, kollukça tutulan tutanaklar, sanıkların adli sicil kayıtları ve sanık …’ in tekerrüre esas ilamı dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE
A. Sanıklar …, …, …, …, …, … Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme ve Katılan …’ya Yönelik Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
Sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların 5271 sayılı Kanun’un 231 … maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmakla iadesine karar verilmiştir.

B. Sanıklar …, …, …, …, …, … Hakkında Hakaret, Sanık … Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme ve Katılan …’ya Yönelik Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
1. Katılanlar vekili ve sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yönünden yapılan incelemede,
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, görevi yaptırmamak için direnme ve katılan …’ya yönelik kasten yaralama eylemlerinin sanık … tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik araştırmanın bulunmadığı, sanıklar …, …, …, …, … ve … hakkında elde edilen delillerin mahkûmiyete yeter derecede bulunmadığı takdir edilerek beraatlerine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Kendisini vekille temsil ettiren katılan … lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ile sanık … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde 5237

sayılı Kanun’ un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca uygulama yapılırken hesap hatası yapılarak “1 yıl 19 ay 15 gün hapis cezası” yerine “1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası” ; yine aynı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının uygulanması sırasında “1 yıl 14 ay 7 gün hapis cezası ” yerine “1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası” yazılması yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR
A. Sanıklar …, …, …, …, …, … Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme ve Katılan …’ya Yönelik Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünde (A) nolu bölümde açıklanan nedenle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanıklar …, …, …, …, …, … Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünde (B.1.) nolu bölümde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 11.11.2020 tarihli ve 2018/560 Esas, 2020/2115 Karar sayılı kararında katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

C. Sanık … Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme ve Katılan …’ya Yönelik Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünde (B.2.) nolu bölümde açıklanan nedenlerle sanık … müdafinin temyiz istemi hesap hatası yönünden, katılanlar vekilinin temyiz istemi ise vekâlet ücreti yönünden yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 11.11.2020 tarihli ve 2018/560 Esas, 2020/2115 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi gereği hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin paragrafa; “Katılanlar kendilerini vekille temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3400,00’er TL maktu vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile katılanlara verilmesine ibaresinin eklenmesi ile sanık … hakkında katılan …’ ya yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükmün 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulandığı kısımda “1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası” yerine”1 yıl 19 ay 15 gün hapis cezası” aynı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının uygulandığı kısımda “1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası” yerine”1 yıl 14 ay 7 gün hapis cezası ” ibarelerinin yazılması suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 22. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.12.2023 tarihinde karar verildi.