Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2020/8011 E. 2020/9164 K. 09.07.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/8011
KARAR NO : 2020/9164
KARAR TARİHİ : 09.07.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1)… Devlet Hastanesinde görevli KBB uzmanı tarafından düzenlenen ve hükme esas alınan 10.11.2014 tarihli adli raporda, katılanın “burun kemiğinde kırık olduğu, hayati fonksiyonlarına etkisinin olmadığının” bildirildiği fakat söz konusu kırığın hayat fonksiyonlarına etki derecesinin belirtilmediği, adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1), orta (2-3), ağır (4-5-6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK’nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2)’ye kadar artırımının öngörülmüş olması karşısında, katılan hakkında düzenlenen bahse konu adli raporun hüküm kurmaya elverişli bulunmadığı dikkate alınarak, katılana ait tüm tedavi evrakları, film ve grafileri ile geçici ve kesin raporlarının temini ile meydana gelen kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etki derecesini de belirtir adli tıp kriterlerini içerir şekilde en yakın adli tıp kurumundan rapor alınması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2) Tekerrür uygulamasına esas alınan Lüleburgaz 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/110 Esas ve 2012/716 Karar sayılı ilamında TCK’nin 58. maddesinin uygulanmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5275 sayılı Kanun’un 108/3. maddesi uyarınca ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık aleyhine temyiz bulunmadığından CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 09.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.