Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2018/4966 E. 2020/2748 K. 10.06.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/4966
KARAR NO : 2020/2748
KARAR TARİHİ : 10.06.2020

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/12/2015 gün ve 2014/545 – 2015/982 sayılı kararı onayan Daire’nin 18/06/2018 gün ve 2016/13018 – 2018/4464 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkili ile davalı arasında imzalanan genel kredi sözleşmelerine istinaden müvekkilinin farklı tarihlerde dört adet kredi kullandığını, daha sonra bu kredilerin hepsini 13.05.2013 tarihinde erken ödemeleri yaparak kapattığını, ancak erken ödeme sırasında müvekkilinden toplam 39.676,85 TL erken kapama komisyonu alındığını, alınan ücretin çok fahiş olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL’nın en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında talebini 30.465,85 TL olarak ıslah etmiştir.
Davalı davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Davalı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.
Dava, davalı bankadan kullanılan kredilerin erken ödenmesi sebebiyle tahsil edilen komisyonun fahiş olduğu iddiası ile açılan istirdat davasıdır.
Mahkemece, taraflar arasında imzalanan 4 adet genel kredi sözleşmesinin kapatıldığı tarih itibariyle ödenmesi gereken miktarın 254.073,08 TL olduğu, davacının 295.616,23 TL ödediği, erken ödeme nedeniyle tahsil edilen miktarın 41.543,15 TL olduğu, erken kapama komisyon oranlarının 4 kredi için ayrı ayrı % 7, % 20, %12, %6 oranlarına isabet ettiği ve fakat makul olan erken kapama komisyon oranının %2 olması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Ancak, davacı yanca kullanılan ve erken kapatılan kredilerde “özel bir vade ve faiz oranı ile kullandırılan kredinin vadesinden önce ödenmesini Banka kabul edip etmemekte ve bu halde uygulanacak faiz oranını ve süresini belirlemekte serbesttir.” şeklindeki sözleşme maddesi uyarınca kredinin vadesinden önce kapatılması halinde davalı bankanın erken kapatma ücreti talep edebileceği düzenlenmiş ise de davalı bankanın hangi oranda erken kapatma ücreti alabileceği taraflar arasında belirlenmemiştir. Bu durumda mahkemece, diğer bankalardan genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan borcun erken ödenmesi halinde uyguladıkları ücret sorulmak suretiyle davalı bankanın uyguladığı erken kapatma ücreti oranının fahiş olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, konut kredilerinde kullanılan ve yasa ile belirlenen üst limit olan %2 oranının emsal ve makul oran olarak kabul edilmesi ve bu suretle hesaplama yapılması doğru olmamış, davalı vekilinin karar düzeltme istemi yerinde görülmekle Dairemizin onama ilamının kaldırılarak, mahkemece verilen kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 18.06.2018 tarih, 2016/13018 Esas-2018/4464 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak, mahkemece verilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harcının karar düzeltme isteyen davalıya iadesine, 10/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.