YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/3092
KARAR NO : 2020/1331
KARAR TARİHİ : 26.02.2020
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
– K A R A R –
Davacı vekili; müvekkilinin davalı kooperatifin ortağı olmasına rağmen İzmit-Değirmendere hattında çalıştırılmadığını, bu yüzden zarar gördüğünü, ayrıca minibüsünü de satmak zorunda kaldığını belirterek zararlarının giderilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının ortak olarak kaydının bulunduğunu ancak belediye tarafından hat verilmediği için çalıştırılmadığını davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen ilk kararın Yargıtay 11 Hukuk Dairesince eksik inceleme gerekçesiyle bozulması üzerine yeniden yargılama yapılarak davacının kooperatif ortağı olduğu ve ortaklığının halen davam ettiği, ortaklığın devam etmesinin eldeki davaya etkisinin olmadığını, davacının hatta çalıştırılmamasında davalı kooperatifin kusurlu olduğu, araç satışınında bundan kaynaklandığı gerekçesiyle davacının dava tarihine kadar çalıştırılmamasından kaynaklı zararı ile araç satışından kaynaklı zararı hüküm altına alınmış, hat bedeline ilişkin ne dava dilekçesinde ne de ıslah dilekçesinde talep olmadığından bu konuda karar verilmediği belirtilmiştir.
Mahkeme kararı dairemizce onanmıştır. Bu kez davacı vekilinin karar düzeltme talebi üzerine dosya yeniden incelenmiştir.
Davacı vekilinin kooperatife yeni üye alınarak müvekkilinin çalıştırılmadığı bu nedenle zararlarının bulunduğu belirtilerek giderilmesi istenmektedir. Kooperatif üyesine hat tahsis edilmesi belediye kararları doğrultusunda her zaman mümkündür. Davacının üyeliği devam ettiğine göre hat tahsisi de mümkün olduğundan davacının hat bedeli talebi yerinde değildir. Ancak hat tahsis edilmemesinde kooperatif kusurlu bulunduğuna göre davacının bu hatta çalıştırılmadığı süreler için zarar talep etmesi mümkündür. Mahkemece dava tarihine kadar talep edilen bu zarar hesaplanarak hüküm altına alınmıştır. Bu nedenle mahkeme kararında bozmayı gerektirir bir husus bulunmamaktadır.
Mahkeme kararının yukarıda açılanan gerekçe ile onanması gerekirken bu husus eksik bırakılmış olup bu kez kararın bu gerekçe ile onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin karar düzeltme itirazlarının HUMK.nun 440. maddesinde belirtilen herhangi bir sebebe uymadığından ve yukarıdaki gerekçe eklenmek suretiyle REDDİNE-gerekçe eklendiğinden para cezası alınmasına yer olmadığına peşin alınan karar düzeltme harcının mahsubu ile geriye kalan 20,80 TL’nin davacı taraftan alınmasına, 26.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.