YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/11575
KARAR NO : 2020/1971
KARAR TARİHİ : 12.02.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1)Mağdurdan suç konusu aracı denemek üzere rızası dahilinde teslim aldıktan sonra geri getirmeyen sanıkların eyleminin Ceza Genel Kurulu’nun 2011/6 Karar sayılı kararında da ifade edildiği gibi 5237 sayılı TCK’nun 141/1. maddesinde düzenlenen uzlaşma kapsamındaki suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Yasa’nın 142/2-d maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması,
Kabule göre de;
2)Sanık … hakkında düzenlenen iddianamede 5237 sayılı TCK’nun 142/2-d maddesinin uygulanması istenmediği halde, 5271 sayılı CMK’nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden anılan madde uygulanarak savunma hakkının kısıtlanması,
3)T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK’nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK’nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafii ile sanık …’un temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 12/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.