YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8311
KARAR NO : 2021/8086
KARAR TARİHİ : 17.05.2021
Basit yaralama suçundan sanık …’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 29 ve 62. maddeleri uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair … 63. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.11.2020 tarihli ve 2019/845 Esas, 2020/422 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 01.03.2021 tarihli ve 2021/490 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.03.2021 tarihli ve 2021/30991 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamında bulunan sanığa ait adli sicil kaydına göre, suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesinde yer alan, “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” şeklindeki hüküm uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
5237 sayılı TCK’nin 50/3. maddesinde; “daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olmak koşuluyla, mahkum olunan 30 gün ve daha az süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrileceği” düzenlenmiş olduğu halde, adli sicil kaydında suç tarihi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar ile adli para cezasına dair mahkumiyet hükümleri dışında mahkumiyet hükmü bulunmayan sanık hakkında sonuç olarak tayin olunan kısa süreli 25 gün hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nin 50/1. maddesi uyarınca TCK’nin 50/2. maddesi de dikkate alınarak adli para cezası dışındaki diğer seçenek tedbirlerden birine çevrilmesi gerekmektedir.
Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; … 63. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.11.2020 tarihli ve 2019/845 Esas, 2020/422 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.05.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.