Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2021/7593 E. 2021/9157 K. 27.05.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7593
KARAR NO : 2021/9157
KARAR TARİHİ : 27.05.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığına dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık … hakkında basit kasten yaralama suçuna ilişkin olarak kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararının, sanık müdafiinin itirazı üzerine … 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarih ve 2016/143 değişik iş sayılı kararı ile değerlendirilerek itirazın reddi üzerine kesinleştiği anlaşılmakla, bu hüküm inceleme dışı tutulmuştur.
1)Sanık … hakkında hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığı hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
2)Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığı hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanığın yargılama konusu eylemi, 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi kapsamında yer alan “Basit Kasten Yaralama” suçuna ilişkin ise de … Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlanan 2014/16624 numaralı iddianame ile TCK’nin “125/1-4” maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle dava açıldığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK’nin 251/1. maddesinin “Asliye Ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden

sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.” şeklindeki hükmü karşısında, sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanamayacağından; tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
a)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 sayılı Kararında belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,
b)Sanık müdafiinin 23.12.2015 tarihli duruşmada lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmesine rağmen, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 62. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA,
2)Sanık … hakkında hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığı hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
UYAP’tan alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden, sanık Serkan …’ın hükümden sonra 21.11.2016 tarihinde vefat ettiiği anlaşıldığından, bu durumun mahkemesince araştırılarak TCK’nin 64/1. maddesi gereğince, kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesi lüzumu,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeksizin, hükmün bu nedenden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.05.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.