Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2016/30210 E. 2020/14625 K. 04.11.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/30210
KARAR NO : 2020/14625
KARAR TARİHİ : 04.11.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı Temyizi Yönünden:
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre ve gerekçeli temyiz dilekçesinin süresinde verilmediği dikkate alınarak, gerekçesiz temyiz dilekçesi çerçevesinde kanunun açık hükmüne ve kamu düzenine aykırılık bulunup bulunmadığı hususları ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda, yerinde bulunmayan bozma isteğinin REDDİNE,
2-Davacı Temyizi Yönünden:
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 321. maddesinin 2. fıkrasında, “Kararın tefhimi, mahkemece hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanması ile gerçekleşir. Ancak zorunlu hâllerde, hâkim bu durumun sebebini de tutanağa geçirmek suretiyle sadece hüküm özetini tutanağa yazdırarak kararı tefhim edebilir. Bu durumda gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir.” hükmüne yer verilmiştir. Bu nedenlerle basit yargılamada 6100 sayılı Kanun’un 297/2. maddesindeki unsurları taşıyan hükmün, 6100 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca gerekçeli olarak açıklanması zorunludur.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/05/2016 tarihli kararın davacı vekili tarafından 06.06.2016 tarihinde temyizi üzerine, temyiz başvurusunun süresinde yapılmadığı gerekçesiyle 27/06/2016 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.
Davacı vekiline 24.05.2016 tarihli gerekçeli karar ve 27.06.2016 tarihli ek karar 01.07.2016 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davacı vekili 01.07.2016 tarihli temyiz dilekçesi ile 27.06.2016 tarihli ek kararın kaldırılmasını ve 24.05.2016 tarihli kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.
Davacı vekili tarafından kararın kanuni süresi içerisinde temyiz edildiği anlaşılmakla;
Mahkemece, temyiz talebinin reddine dair verilen 27/06/2016 tarihli hatalı EK KARARIN ORTADAN KALDIRILMASINA, karar verilerek yapılan temyiz incelemesinde;
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine, 04/11/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.