YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/7470
KARAR NO : 2012/4116
KARAR TARİHİ : 23.02.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhkem eşyayı kırarak hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanıklar hakkında, önceden kasıtlı suçtan hükümlülükleri bulunması nedeniyle 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanamayacağının anlaşılmasıyla yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK’nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nun 493/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı yasanın 116/2-4 ve 151/1 maddelerinde düzenlenen geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğunun gözetilmemesi; suça konu eşyaların değeri az olmadığı ve 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesindeki yasal şartlar oluşmadığı halde, bu madde uyarınca indirim yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından; 5237 sayılı TCK’nın 61/4-5 maddesine aykırı olarak aynı yasanın 35/2 maddesinin 143/1 maddesinden önce uygulanması ise sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma sebebi sayılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması; birlikte suç işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinin, 5271 sayılı CMK’nun 326/2 maddesi uyarınca sanıklara ayrı ayrı yükletilmesi yerine, müteselsilen alınmasına karar verilmesi ;
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve …’ün temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun
olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ tümcesinin eklenmesi; “ yargılama giderlerinin sanıklardan müteselsilen tahsiline” ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine “ sebep oldukları 28.3 TL tutarındaki yargılama giderlerinin sanıklar … , …, …, … ve … ayrı ayrı tahsiline “ tümcesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/02/2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.