YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/7644
KARAR NO : 2020/12130
KARAR TARİHİ : 29.09.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
TEMYİZ EDENLER : Sanık …, müşteki sanık …, katılanlar …, …, … ve katılan sanık … vekili

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Katılan sanık … hakkında müşteki sanık …’e yönelik kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelen, sanık … hakkında katılan sanık …’e ve katılan …’e yönelik kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelen, sanık … hakkında katılanlar …, … ve katılan sanık …’e yönelik tehdit suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelen temyiz sebeplerinin yapılan incelemesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün 2009/13-12 sayılı kararı uyarınca, sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyizinin mümkün bulunmadığı, sanık …’ün ve katılanlar …, …, … ve katılan sanık … vekilinin itirazları üzerine, mercii …Ağır Ceza Mahkemesi’nin 20.04.2016 tarih ve 2016/538 değişik iş sayılı kararıyla itirazlar incelenerek reddedildiğinden, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Müşteki sanık … hakkında katılan …’e yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz sebeplerinin yapılan incelemesinde;
a) Gerekçeli karar başlığında şikayetçi olup hakkında katılma kararı verilen …’in sıfatının katılan yerine müşteki olarak gösterilmesi,
b) Mahkeme tarafından ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği kabulü ile şüpheli kalan bu halde müşteki sanık … lehine haksız tahrik indirimi yapıldığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4- 238 Esas – 367 sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında da kabul edildiği üzere, bu halin 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi gereğince asgari seviyede (1/4) oranında indirim yapılmasını gerektirdiği gözetilmeden yazılı şekilde (1/2) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,
c) Müşteki sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1-3-e. maddeleri uygulanarak hükmolunan 1 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden TCK’nin 87/3. maddesi uyarınca (1/3) oranında arttırım yapılırken 1 yıl 12 ay hapis cezası yerine 2 yıl hapis cezasına hükmolunması,
Bozmayı gerektirmiş, müşteki sanık …’ün ve katılan … vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
3) Müşteki sanık … hakkında katılan sanık …’e yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz sebeplerinin yapılan incelemesinde;
a) Katılan sanık …’in yaralanması ile ilgili düzenlenen …Adlî Tıp Şube Müdürlüğü’nün 11/05/2015 tarihli raporunda ”….sağ paryetal arka kesimde 5,5×0,1 cm’lik, sol paryetooccipitalde 7×0,1 cm’lik ve bu yaranın 2 cm önünde 3×0,2 cm’lik sedefi beyaz renkli nedbe dokuları görüldüğü … Mevcut tıbbî evrakta tarif edilen bulgulara ve yapılan muayenesine göre yaygın saçlı deri yaralanmasına neden olan travmasının; ….Kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte OLMADIĞININ” belirtilmesi karşısında, kurulan hükümde müşteki sanık …’ün temel cezasının 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca belirlenmesi gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek TCK’nin 86/2. maddesi uyarınca cezalandırılması suretiyle müşteki sanığa eksik ceza tayini,
b) Müşteki sanık hakkında katılan sanık …’e karşı silahla kasten yaralama suçu nedeniyle,5237 sayılı TCK’nin 86/3-e maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış, mahkeme tarafından da sanığın eylemi silahla kasten yaralama olarak kabul edilmiş olmasına rağmen, 5237 sayılı TCK’nin 86/3-a maddesi ile hüküm kurulması,

c) Mahkeme tarafından ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği kabulü ile şüpheli kalan bu halde müşteki sanık … lehine haksız tahrik indirimi yapıldığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4- 238 Esas – 367 sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında da kabul edildiği üzere, bu halin 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi gereğince asgari seviyede (1/4) oranında indirim yapılmasını gerektirdiği gözetilmeden yazılı şekilde (1/2) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, müşteki sanık …’ün ve katılan sanık … vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
4) Sanık … hakkında katılan sanık …’e yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz sebeplerinin yapılan incelemesinde;
a) Katılan sanık …’in yaralanması ile ilgili düzenlenen …Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 11/05/2015 tarihli raporunda ”….sağ paryetal arka kesimde 5,5×0,1 cm’lik, sol paryetooccipitalde 7×0,1 cm’lik ve bu yaranın 2 cm önünde 3×0,2 cm’lik sedefi beyaz renkli nedbe dokuları görüldüğü … Mevcut tıbbî evrakta tarif edilen bulgulara ve yapılan muayenesine göre yaygın saçlı deri yaralanmasına neden olan travmasının; ….Kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte OLMADIĞININ” belirtilmesi karşısında, kurulan hükümde sanık …’ün temel cezasının 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca belirlenmesi gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek TCK’nin 86/2. maddesi uyarınca cezalandırılması suretiyle sanığa eksik ceza tayini,
b) Sanık hakkında katılan sanık …’e karşı silahla basit yaralama suçunu işlediği iddiasıyla, 5237 sayılı TCK’nin 86/3-a maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, mahkeme tarafından da sanığın eylemi katılan sanık …’e karşı silahla basit yaralama olarak kabul edildiği halde, 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı tanınmadan 5237 sayılı TCK’nin 86/3-e maddesi ile hüküm kurulması,
c) Mahkeme tarafından ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği kabulü ile şüpheli kalan bu halde sanık … lehine haksız tahrik indirimi yapıldığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4- 238 Esas – 367 sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında da kabul edildiği üzere, bu halin 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi gereğince asgari seviyede (1/4) oranında indirim yapılmasını gerektirdiği gözetilmeden yazılı şekilde (1/2) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık … vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.09.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.