YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/17525
KARAR NO : 2020/13530
KARAR TARİHİ : 27.10.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının şirkette 08/09/2006 tarihinde bekçi olarak işe başladığını, en son çocuk parası ile birlikte aldığı maaşının 1.157,00 TL olduğunu, bekçi olarak işe girdiği halde farklı işlere sürüklediklerini, ehliyeti yokken iş makinesine verdiklerini, kademe bölümüne, depoya ve değişik yerlere sürerek işten çıkmaya zorladıklarını, bekçi olarak görev yaparken mesailerinin günlük 12 saat olduğunu, genelde geceleri çalıştığını, ailevi düzeninin bozulduğunu, işe gitmeyince mazeretsiz gitmediği gerekçesi ile iş akdinin haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil alacaklarını talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle;öncelikle zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının İlkadım ve birleşen … Belediyesi Çöp toplama işi kapsamında 08/09/2006 ile 30/06/2014 tarihleri arasında müvekkili firmada çalıştığını, davacının devamsızlığı sebebiyle iş akdine haklı sebeple son verildiğini, 08/09/2006 ile 31/01/2011 dönemine ilişkin kıdem tazminatının davacıya ödendiğini, davacının yıllık izinlerini kullandığını, davacının ihbar tazminatı talep edemeyeceğini, davalı … Tem. Ltd. Şti’nin Belediye ile olan ihale sözleşmesi sona erdikten sonra davacının mağdur olmaması için aynı gruba dahil, aynı ortaklara sahip davalı Teknik Katı Atık Yön. Tic. Ltd. Şti.’de çalıştırılmaya devam ettiğini, müvekkili firmalarda kullanmadığı hafta tatili ve genel tatil alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece toplanan deliller, tanık beyanları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamının değerlendirilmesinde; davacının davalılara ait işyerinde 08/09/2006 ile 29/11/2014 tarihleri arasında iş akdiyle çalıştığı, davacıya 22/04/2011 tarihinde kıdem tazminatı olarak 3.918,13 TL ödeme yapıldığı, davalılar vekilinin dilekçesinde belirttiği üzere davalılar arasında organik bağ olduğu, davacının genel tatil ücreti ve fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi sebebiyle yine davacının iş şartlarının değiştirilmesi sebebiyle davacının 29/11/2014 tarihinde iş akdini eylemli olarak feshetmesinin haklı sebebe dayandığı, davacının toplam 7 yıl, 3 ay, 11 gün kıdeminin bulunduğu, buna göre net 10.481,90 TL kıdem tazminatı almaya kazandığı, daha önce ödenen kıdem tazminatı ve akdin fesih tarihine kadar işlemiş faizi olan 1.272,37 TL düşüldüğünde davacının 5.190,5 TL kıdem tazminatı alacağının kaldığı, bilirkişi raporunda davacının 01/02/2011 ile 31/12/2011 tarihleri arasındaki çalışmaları başka bir şirkette geçtiği halde hesaplamada dikkate alındığı, bu sebeple farklı sonuca ulaşıldığı, dosyaya sunulan nöbet çizelgelerine göre davacının bazı günler saat 23:00’dan saat 08:10’a kadar, bazı günler saat 06:00’dan 15:10’a kadar, bazı günler saat 07:00’dan saat 16:10’a kadar, bazı günler saat 08:00’dan saat 17:10’a kadar çalıştığı, bazı haftalar haftalık izin kullanmadığı, bu şekilde çalıştığı haftalık izin kullandığı haftalarda haftalık 3 saat, haftalık izin kullanmadığı haftalarda 3,5 saat fazla mesai yaptığı, çizelgelere göre talebin artırılmadığı dikkate alındığında 2014 yılı Mart ayında 4 hafta, Şubat ayında 2 hafta , Ocak ayında 2 hafta; 2013 yılı Aralık ayında 1 hafta, Ağustos ayında 4 hafta , Haziran ayında 3 hafta haftalık 3 saat fazla mesai yaptığı, brüt 339,29 TL, net 320,48 TL fazla mesai alacağı olduğu, çizelgelere göre 2013 yılı Haziran ve Ağustos ayları, 2014 yılı Ekim ayında, 2012 yılı Ağustos aylarında birer hafta haftalık izin kullanmadığı dikkate alındığında davacının brüt 260,82 TL, net 186,46 TL hafta tatili alacağı olduğu, dosyanın mevcut durumu itibariyle karar verilmesi talep edildiğinden diğer dönemler için hesaplama yapılmadığı, davacının milli bayramlar ile 1 Ocak ve 1 Mayıslarda çalıştığı, davacının brüt genel tatil alacağının 1.076,72 TL olduğu, bilirkişi tarafından tabloda hesap yapıldığı halde, sonuç kısmına yanlış rakam yazıldığı, yine davacı 2013 yılı Ocak ayının biri dışındaki tatil ve resmi bayram günlerinde başka şirkette çalıştığı halde hesaplama yapıldığı, hafta tatili , genel tatil ve fazla mesai ücreti alacağı yazılı belgelere göre hesaplandığından hakkaniyet indirimi yapılmasına gerek olmadığı, genel tatil ücreti alacağı açısından da taleple bağlı kalınması gerektiği, iş akdi davacı tarafından feshedildiğinden davacının ihbar tazminatı hakkının bulunmadığı anlaşıldığından davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davacı ve davalılar vekilleri temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılar vekilinin tüm ve davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Mahkemece, davacının alacak taleplerinden sadece 500 TL miktarındaki ihbar tazminatı alacağı reddedilmesine rağmen, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi 13/2 maddesine aykırı şekilde,davalılar vekili lehine 1.800,00 TL vekalet ücreti verilmesi hatalı olup, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
Sonuç:
Hüküm fıkrasının 7 numaralı bendinin çıkartılarak yerine;
“7-Davalılar vekille temsil edildiğinden karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 13/2 maddesi gereğince 500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine ”bendinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz giderin davalılara yükletilmesine, 27.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.