Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2020/3318 E. 2022/1140 K. 15.02.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/3318
KARAR NO : 2022/1140
KARAR TARİHİ : 15.02.2022

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay günü temyiz dışı sürücü …’ün sevk ve idaresindeki aracı ile meskun mahal dışında, azami hız sınırının 90 km/sa olduğu, bölünmemiş, iki yönlü, asfalt kaplama devlet karayolunda, aşamalardaki beyanları ile sabit olmak üzere yaklaşık 100-110 km/sa hızla, Kars-Sarıkamış (Karakurt köyü) istikametinden Erzurum istikametine doğru, gündüz vakti seyri esnasında olay mahalline geldiğinde kaza noktasına 150 metre mesafede bulunan tehlikeli viraj tabelası sonrası, sağa tehlikeli viraj bulunan alanı geçtikten 100 metre sonra, yol çalışmasına ilişkin uyarıcı levha bulunmayan alandaki gevşek malzemeli zemine girerek direksiyon hakimiyetini kaybetmesi üzerine, karşı şeride geçerek 110 metre sürüklenmesi sonrası Aras Nehrine düşmesi sonucu, araç sürücüsü …’ün basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralandığı, araçta yolcu olarak bulunan eşi …’ün ise öldüğü olayda; her ne kadar yol yapımını üstlenen Ekon Petrol Nak. Taah. Ltd. Şti. şirketinde sadece işçi statüsünde çalışan olduğu, sanığın bu açıdan kendisine işverenleri tarafından veya teknik konularda uzmanınca verilen talimatları yerine getirmekten başka bir durumunun olamayacağı ve suçlamaya konu kazanın meydana gelmesine sebep olan işaret levhalarının bulunmaması konusunda bu işle ilgilenen sorumlu kişinin dosyada mevcut şirket yazısından Ahmet İlhan Ergüder adlı şefin olduğunun anlaşıldığı denilerek sanık hakkında, üzerine atfedilen taksirle öldürme suçundan beraat hükmü kurulmuşsa da ,
Araç sürücüsü …’ün basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralandığı, araçta yolcu olarak bulunan eşi …’ün ise öldüğü olayda; 20/01/2014 tarihli iddianame ile sanık hakkında üzerine atfedilen suça konu ilgili kanun maddesinin TCK’nın 85/1. olarak gösterildiği ancak …’ün soruşturma aşamasında verdiği 18/07/2012 tarihli ifadesinde ve 02/04/2015 tarihli celsede müşteki sıfatı ile hem kendi yaralanması, hem de eşinin ölümü nedeni ile şikayetçi olduğunu ve katılma talebinin bulunduğunu beyan ettiği, iddianame içeriğinde de olayın anlatımında …’ün ölümü yanı sıra …’ün yaralanmasına da yer verildiği göz önüne alınarak, suçun vasfında meydana gelen değişiklik doğrultusunda, 5271 sayılı CMK’nın 3.maddesi ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 12. Maddesi kapsamında görevli mahkemenin değişeceği ve sanığın hukuki durumunun 5237 sayılı TCK’nın 85/2. maddesi kapsamında takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak sair yönler incelenmeksizin BOZULMASINA, 15/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.