Danıştay 12. Daire Başkanlığı 2018/5212 E. , 2021/5814 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
ONİKİNCİ DAİRE
Esas No : 2018/5212
Karar No : 2021/5814
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : …’ı temsilen … Sendikası
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI) : … Başkanlığı
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Öğretmen olarak görev yapmakta iken istifa nedeniyle görevden ayrıldıktan sonra talebi üzerine yeniden öğretmen olarak atanan davacı tarafından, 5510 sayılı Kanun’un Geçici 44. ve Geçici 51. maddeleri gereğince memuriyetinin sona erdiği 13/11/2000 tarihi ile 22/06/2006 tarihleri arasında ve yeniden atanma talebinde bulunduğu tarih ile atamanın kendisine tebliğ edildiği tarih arasında açıkta geçen sürelere ait kesenek ve kurum karşılıklarının en son görev yaptığı kurumdan veya halen çalışmakta olduğu kurumdan tahsil edilerek hizmetine eklenmesi talebiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin 25/03/2015 tarihli işlemin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesince; davacının 23/04/1999 ile 14/02/2005 tarihleri arasında disiplin cezası aldığı ve söz konusu cezanın 22/06/2006 tarih ve 5525 sayılı Kanun kapsamında kaldığı ihtilafsız olmakla beraber, 5510 sayılı Kanun’un Geçici 44. maddesinin aldıkları disiplin cezası sonucu memuriyetleri sona erenleri kapsadığı, Kanun hükmünde, müstafi sayılanların veyahut kendi isteğiyle istifa etmiş olanların yararlandırılmasına imkan sağlayan bir düzenlemenin mevcut olmadığı, bu nedenle 13/11/2000 tarihinde müstafi sayılarak görevine son verilen davacının, anılan Kanun hükmünden yararlanma talebiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Disiplin cezası sonucu memuriyetten çıkarılmadığı ancak istifa etmek zorunda bırakıldığı, 5510 sayılı Kanun’un Geçici 44. ve Geçici 51. maddesinde memuriyetten çıkarılmaya yönelik yüksek disiplin kararı olması gerektiği yönünde düzenlemenin yer almadığı, Kanun’un amacı ve gerekçesinin birlikte değerlendirilmesi gerektiği, Mahkemenin sadece Kanun’un lafzına bakarak karar verdiği, ilgili Kanun hükmünün Anayasa’ya aykırı olması nedeniyle Anayasa Mahkemesine başvurulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, Anayasa’ya aykırılık iddiası yerinde bulunmayarak, işin gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine,
2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddi yolundaki … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı temyize konu kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
5. 2577 sayılı Kanun’un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin birinci fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 15 (onbeş) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.