Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2008/1841 E. 2012/9930 K. 25.12.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2008/1841
KARAR NO : 2012/9930
KARAR TARİHİ : 25.12.2012

Tebliğname No : 1 – 2007/204106
MAHKEMESİ : Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ VE NO : 26/04/2007, 2006/243 (E) ve 2007/120 (K)
SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Mehmet’in mağdur Ahmet’e yönelen eyleminin sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;
Ancak;
A) Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın, bıçakla iki kez vurarak, mağdurun sol aksiller (koltuk altı) ve sırt bölgelerine isabetle, batına nafiz olup mide perfarasyonu (delinmesi) nedeniyle yaşamsal tehlike oluşturan yaralanmalar meydana getirdiği ve eylemine mağdurun kendisini korumak amacıyla bıçağı tutup kırmasıyla devam edemediği olayda;
Kullanılan silahın elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri, darbelerin şiddeti ve engel durumun varlığı dikkate alındığında ortaya çıkan kastın öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde,”kasten öldürmeye teşebbüs” yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması;
B) Hapis cezasının kanuni sonucu olan ve belli haklardan yoksun bırakılma hükümlerini düzenleyen TCK’nun 53/l.maddesinin uygulanması sırasında, “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin hakları kullanmaktan” şartla tahliye kararına kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, cezanın infazının tamamlanmasına kadar bu hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmek suretiyle TCK’nun 53/1 -c maddesine aykırı davranılması;
C) Kabule göre de;
TCK’nun 86/1.maddesi uyarınca belirlenen temel ceza üzerinden TCK’nun 86/3-e ve 87/1-d maddeleri uyarınca yapılan artırım sonucu belirlenen 2 yıl 30 ay hapis cezasının, TCK’nun 87/1-son maddesinde düzenlenen” artırım sonucu belirlenen ceza 5 yıldan az olamaz” hükmü uyarınca “5 yıla” çıkartılması gerekirken yazılı şekilde 6 yıl sonuç ceza belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini;
Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı da saklı kalmak kaydıyla hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA; 25/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.