Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2009/6597 E. 2010/3311 K. 05.05.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2009/6597
KARAR NO : 2010/3311
KARAR TARİHİ : 05.05.2010

TEBLİĞNAME : 1-B/2009/123307
MAHKEMESİ :ISPARTA Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ VE NO :0/04/2008 – 38/86
SUÇ :Kangütme saikiyle taammüden adam öldürmek,kangütme saikiyle öldürmeye teşebbüsten ve geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal

M.. K..’ı kangütme saikiyle taammüden öldürmekten, 16/12/2004’te adıgeçen maktulü kangütme saikiyle öldürmeye teşebbüsten ve geceleyin konut dokunulmazlığını ihlalden sanık H.. B..’nın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (ISPARTA) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30/04/2008 gün ve 38/86 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş, sanık müdafii duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen re’sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; sanık hakkında duruşmalı, müdahilin temyizi veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın tasarlayarak adam öldürmeye teşebbüs, tasarlayarak adam öldürme ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, takdiri cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, duruşmalı incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin tasarlayarak adam öldürmeye teşebbüs suçunda 5237 sayılı TCK.nun 36.maddesinin şartlarının varlığına, tasarlayarak adam öldürme suçunda suç vasfına, konut dokunulmazlığı suçu yönünden sübuta, tahrikin varlığına ve CMUK.nun 231.maddesi ile erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişen, müdahil vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
1) Sanığın, 1995 yılında babasını öldürüp cezalandırılan ve cezasını çekip 30/01/2001 tarihinde şartla tahliye olan maktulü, babasının öldürülmesinin doğurduğu tahrik karşısında 16/12/2004 tarihinde tasarlayarak öldürmeye teşebbüs ettiği, 24/12/2004 tarihinde de maktulün evinin balkonuna çıkmak suretiyle pencereden av tüfeği ile 3 el ateş ederek tasarlayarak öldürdüğü olayda;
a) Tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçunda kurulan hükümde tahrik nedeniyle indirim yapılırken, 5237 sayılı TCK.nun cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarının indirilmesini öngören 29.maddesi uyarınca hakkaniyet gereği makul oranda indirim yapılması yerine 1/2 oranında indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,
b) Tasarlayarak adam öldürme suçunda da 18-24 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı TCK.nun 29.maddesinin uygulanması sırasında hakkaniyet gereği alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine 20 yıl hapse hükmedilerek eksik ceza tayini,
2)Tasarlayarak adam öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde teşebbüs nedeniyle uygulama yapılırken madde numarası gösterilmeyerek CMK.nun 232/6.maddesine aykırı davranılması,
3) Müdahillerden yalnızca S.. K..’ın vekili bulunduğu halde, vekilleri olmayan diğer müdahiller lehine de vekalet ücretine hükmolunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve müdahil Sevgi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 05/05/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
05/05/2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı R.. D..’ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık H.. B.. müdafii Avukat …. yokluğunda 06/05/2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.